| Zebioctetten (Zio) | Gigabits (Gbit) |
|---|---|
| 1 Zebioctet | 9444732965739 Gbit |
| 2 Zebioctetten | 18889465931479 Gbit |
| 3 Zebioctetten | 28334198897218 Gbit |
| 4 Zebioctetten | 37778931862957 Gbit |
| 5 Zebioctetten | 47223664828696 Gbit |
| 10 Zebioctetten | 94447329657393 Gbit |
| 20 Zebioctetten | 188894659314786 Gbit |
| 25 Zebioctetten | 236118324143482 Gbit |
| 50 Zebioctetten | 472236648286964 Gbit |
| 100 Zebioctetten | 944473296573929 Gbit |
| Referentie | Zebioctetten (Zio) | Gigabits (Gbit) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 1.35525 × 10-19 Zio | 0.00000128 Gbit |
| A three-minute MP3 | 2.5411 × 10-15 Zio | 0.024 Gbit |
| A smartphone photo | 3.38813 × 10-15 Zio | 0.032 Gbit |
| A high-definition film | 3.38813 × 10-12 Zio | 32 Gbit |
| A dual-layer Blu-ray disc | 4.23516 × 10-11 Zio | 400 Gbit |
Het zebioctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan twee tot de zeventigste in octetten, dus 1024 exbioctet. Het symbool is Zio. Het is de binaire tegenhanger van het zettaoctet, en beide verschillen 18,1 procent.
Niets van deze omvang bestaat. De totale hoeveelheid gegevens die de mensheid bewaart, elke kopie en elke veiligheidskopie meegeteld, wordt op enkele honderden zettaoctet geschat, en één zebioctet is 1,18 zettaoctet, zodat de wereld er alles bijeen enkele honderden bezit. Het is de eerste binaire eenheid waarvoor de hele voorraad van de wereld een klein veelvoud is en geen groot.
De eenheid is omwille van de volledigheid bepaald en niet voor gebruik, een bewuste trek van zowel het metriek stelsel als dat van de IEC. Elk voorvoegsel geldt zonder uitzondering voor elke eenheid, zodat een lezer die Zio nooit zag het uit het voorvoegsel alleen kan ontcijferen. Een stelsel dat op een willekeurig punt zonder namen zou vallen, zou elke toekomstige gebruiker dwingen een uitbreiding te bedenken, en wedijverende uitbreidingen zijn waar dubbelzinnigheid wordt geboren.
Er is één plaats waar de eenheid vanzelf zou opkomen. Opslagadressering voorbij 64 bits is ontworpen zonder nodig te zijn geweest: het bestandssysteem ZFS gebruikt blokverwijzers van 128 bits, wat het een theoretische ruimte geeft ver voorbij elk binair voorvoegsel dat een naam draagt. Waar zo'n opzet tussenliggende grenzen noemt, vallen die grenzen in dit bereik en worden zij terecht in zebioctet geschreven.
De kloof van 18,1 procent tussen zebioctet en zettaoctet is het onthouden waard bij het lezen van prognoses. Voorspellingen van de wereldwijde gegevensgroei worden in zettaoctet uitgegeven, en elke die binair is berekend maar decimaal gerapporteerd zit er bijna een vijfde naast. Daar zulke prognoses toch al ruw zijn, is die fout niet de grootste bron van onzekerheid, maar wel een vermijdbare.
Het symbool Zio is, zoals alle IEC-symbolen, een hoofdletter gevolgd door een kleine i en dan de eenheid. Het is de aanwezigheid van die i, en niet enige uitspraak in de tekst, die de lezer ondubbelzinnig zegt welke hoeveelheid bedoeld is, en een document dat haar weglaat heeft niet gezegd wat het lijkt te hebben gezegd.
Eén zebioctet is gelijk aan 1024 exbioctet, 1 180 591 620 717 411 303 424 octetten, 8 zebibit of ongeveer 1,181 zettaoctet.
De gigabit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan een miljard bits. Het symbool is Gbit. Het is de eenheid die de huidige norm van bedrade netwerken benoemt, en het woord gigabit is een afkorting geworden voor een bepaald niveau van kunnen, eerder dan voor louter een hoeveelheid.
Gigabit-ethernet, genormd in 1998 en 1999, draagt één gigabit per seconde over gewone getwiste koperbekabeling tot honderd meter. Het verving de honderdmegabitnorm die eraan voorafging en is nog altijd de aansluiting die in de meeste computers, schakelaars en routers zit. Dat ene besluit legde de betekenis van gigabit vast voor een hele generatie ingenieurs.
In octetten is één gigabit 125 megaoctet. Een verbinding van één gigabit per seconde verplaatst dus onder ideale omstandigheden ongeveer 125 megaoctet per seconde, zodat een film van twee gigaoctet in een seconde of zestien wordt overgedragen. Werkelijke overdrachten zijn trager, want protocollast, schijfsnelheid en het andere eind van de verbinding leggen elk hun grenzen op, en het is ongewoon dat opslag bij deze snelheden het net kan bijhouden.
Glasvezeldiensten voor thuis prijzen gigabit inmiddels routinematig aan, en in veel landen is het getal eerder een verkoopdrempel dan een technische. Zeer weinig huishoudens kunnen haar benutten: een gigabitverbinding volstaat om zo'n tweehonderd hogeresolutievideostromen tegelijk te leveren. Haar werkelijke nut is niet de piek maar de marge, want een verbinding die nooit dicht bij haar capaciteit komt houdt gelijkmatig lage vertraging.
Geheugenchips worden in gigabit opgegeven om dezelfde reden dat kleinere in megabit worden opgegeven: het getal weerspiegelt het aantal geheugencellen op het plaatje. Een chip van 8 gigabit houdt één gigaoctet, en acht zulke chips vormen een module van 8 gigaoctet. Flashgeheugen volgt hetzelfde gebruik, zodat een flashplaatje van 512 gigabit 64 gigaoctet houdt.
Boven de gigabit loopt de schaal in duizendtallen door. Tiengigabit-ethernet is norm in rekencentra, verbindingen van veertig en honderd gigabit binden gebouwen en steden, en de ruggengraat van het internet draait op veelvouden daarvan. Elke trede houdt dezelfde verhouding tot het octet, en elke trede wordt in bits per seconde opgegeven omdat dat is wat de optiek en het koper werkelijk dragen.
Eén gigabit is gelijk aan 1 000 000 000 bits, 1000 megabit, 125 megaoctet of ongeveer 0,9313 gibibit.