| Zebioctetten (Zio) | Exabits (Ebit) |
|---|---|
| 1 Zebioctet | 9444.73296574 Ebit |
| 2 Zebioctetten | 18889.4659315 Ebit |
| 3 Zebioctetten | 28334.1988972 Ebit |
| 4 Zebioctetten | 37778.931863 Ebit |
| 5 Zebioctetten | 47223.6648287 Ebit |
| 10 Zebioctetten | 94447.3296574 Ebit |
| 20 Zebioctetten | 188894.659315 Ebit |
| 25 Zebioctetten | 236118.324143 Ebit |
| 50 Zebioctetten | 472236.648287 Ebit |
| 100 Zebioctetten | 944473.296574 Ebit |
| Referentie | Zebioctetten (Zio) | Exabits (Ebit) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 1.35525 × 10-19 Zio | 1.28 × 10-15 Ebit |
| A three-minute MP3 | 2.5411 × 10-15 Zio | 2.4 × 10-11 Ebit |
| A smartphone photo | 3.38813 × 10-15 Zio | 3.2 × 10-11 Ebit |
| A high-definition film | 3.38813 × 10-12 Zio | 0.000000032 Ebit |
| A dual-layer Blu-ray disc | 4.23516 × 10-11 Zio | 0.0000004 Ebit |
Het zebioctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan twee tot de zeventigste in octetten, dus 1024 exbioctet. Het symbool is Zio. Het is de binaire tegenhanger van het zettaoctet, en beide verschillen 18,1 procent.
Niets van deze omvang bestaat. De totale hoeveelheid gegevens die de mensheid bewaart, elke kopie en elke veiligheidskopie meegeteld, wordt op enkele honderden zettaoctet geschat, en één zebioctet is 1,18 zettaoctet, zodat de wereld er alles bijeen enkele honderden bezit. Het is de eerste binaire eenheid waarvoor de hele voorraad van de wereld een klein veelvoud is en geen groot.
De eenheid is omwille van de volledigheid bepaald en niet voor gebruik, een bewuste trek van zowel het metriek stelsel als dat van de IEC. Elk voorvoegsel geldt zonder uitzondering voor elke eenheid, zodat een lezer die Zio nooit zag het uit het voorvoegsel alleen kan ontcijferen. Een stelsel dat op een willekeurig punt zonder namen zou vallen, zou elke toekomstige gebruiker dwingen een uitbreiding te bedenken, en wedijverende uitbreidingen zijn waar dubbelzinnigheid wordt geboren.
Er is één plaats waar de eenheid vanzelf zou opkomen. Opslagadressering voorbij 64 bits is ontworpen zonder nodig te zijn geweest: het bestandssysteem ZFS gebruikt blokverwijzers van 128 bits, wat het een theoretische ruimte geeft ver voorbij elk binair voorvoegsel dat een naam draagt. Waar zo'n opzet tussenliggende grenzen noemt, vallen die grenzen in dit bereik en worden zij terecht in zebioctet geschreven.
De kloof van 18,1 procent tussen zebioctet en zettaoctet is het onthouden waard bij het lezen van prognoses. Voorspellingen van de wereldwijde gegevensgroei worden in zettaoctet uitgegeven, en elke die binair is berekend maar decimaal gerapporteerd zit er bijna een vijfde naast. Daar zulke prognoses toch al ruw zijn, is die fout niet de grootste bron van onzekerheid, maar wel een vermijdbare.
Het symbool Zio is, zoals alle IEC-symbolen, een hoofdletter gevolgd door een kleine i en dan de eenheid. Het is de aanwezigheid van die i, en niet enige uitspraak in de tekst, die de lezer ondubbelzinnig zegt welke hoeveelheid bedoeld is, en een document dat haar weglaat heeft niet gezegd wat het lijkt te hebben gezegd.
Eén zebioctet is gelijk aan 1024 exbioctet, 1 180 591 620 717 411 303 424 octetten, 8 zebibit of ongeveer 1,181 zettaoctet.
De exabit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan duizend petabit, ofwel een triljoen bits. Het symbool is Ebit. Op die schaal wordt geen apparaat, geen kabel en geen gebouw beschreven. De exabit meet het verkeer van hele streken en de voortbrengst van hele bedrijfstakken over tijdvakken.
Eén exabit is 125 petaoctet. De gewoonste plaats om de eenheid tegen te komen zijn de cijfers voor het wereldwijde internetverkeer, die doorgaans in exaoctet per maand worden gegeven. Het wereldverkeer passeerde rond 2004 één exaoctet per maand, bereikte tegen 2017 zo'n honderd en bedraagt nu enkele honderden, wat in bits enkele duizenden exabit per maand is.
Die totalen splitsen zich op onthullende wijze. Het overweldigende deel is video, en de rest wordt beheerst door programma-actualiseringen, synchronisatie met de wolk en verkeer tussen machines, eerder dan door iets wat een mens op dat ogenblik leest. Eén enkele populaire film die wereldwijd tegelijk uitkomt kan op één dag een meetbaar deel van een exabit verplaatsen.
Opslag op deze schaal bestaat alleen als optelsom. De gezamenlijke ruimte van alle harde schijven en al het flashgeheugen dat in een jaar wordt gemaakt, wordt in honderden exaoctet gemeten, dus in duizenden exabit. Schattingen van alle gegevens die de mensheid op een gegeven ogenblik bewaart lopen in de tientallen zettaoctet, en de exabit is de eenheid één trede lager waarin de delen van zulke schattingen worden geteld.
Wetenschappelijke instrumenten brengen exabithoeveelheden voort voordat er iets van wordt bewaard. De radiotelescoop Square Kilometre Array wekt ruwe gegevens op in een tempo dat binnen dagen exaoctetten zou vullen, en haar ontwerp rust op wegwerpen en samenvatten in werkelijke tijd, eerder dan op vastleggen. Hetzelfde geldt voor de grote deeltjesdetectoren en voor klimaatsimulaties met hoge resolutie.
Het voorvoegsel exa komt van het Griekse woord voor zes, daar de exabit duizend tot de zesde in bits is. Het werd in 1975 aangenomen samen met peta, in een tijd dat niemand verwachtte dat een van beide iets anders dan astronomische of theoretische hoeveelheden zou beschrijven. Beide zijn nu gewone eenheden in de technologiebranche, wat iets zegt over hoe snel de getallen groeiden.
Eén exabit is gelijk aan 1000 petabit, 125 petaoctet of ongeveer 0,8674 exbibit.