| Exabits (Ebit) | Kilooctetten (ko) |
|---|---|
| 1 Exabit | 125000000000000 ko |
| 2 Exabits | 250000000000000 ko |
| 3 Exabits | 375000000000000 ko |
| 4 Exabits | 500000000000000 ko |
| 5 Exabits | 625000000000000 ko |
| 10 Exabits | 1.25 × 1015 ko |
| 20 Exabits | 2.5 × 1015 ko |
| 25 Exabits | 3.125 × 1015 ko |
| 50 Exabits | 6.25 × 1015 ko |
| 100 Exabits | 1.25 × 1016 ko |
| Referentie | Exabits (Ebit) | Kilooctetten (ko) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 1.28 × 10-15 Ebit | 0.16 ko |
| A three-minute MP3 | 2.4 × 10-11 Ebit | 3000 ko |
| A smartphone photo | 3.2 × 10-11 Ebit | 4000 ko |
| A high-definition film | 0.000000032 Ebit | 4000000 ko |
| A dual-layer Blu-ray disc | 0.0000004 Ebit | 50000000 ko |
De exabit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan duizend petabit, ofwel een triljoen bits. Het symbool is Ebit. Op die schaal wordt geen apparaat, geen kabel en geen gebouw beschreven. De exabit meet het verkeer van hele streken en de voortbrengst van hele bedrijfstakken over tijdvakken.
Eén exabit is 125 petaoctet. De gewoonste plaats om de eenheid tegen te komen zijn de cijfers voor het wereldwijde internetverkeer, die doorgaans in exaoctet per maand worden gegeven. Het wereldverkeer passeerde rond 2004 één exaoctet per maand, bereikte tegen 2017 zo'n honderd en bedraagt nu enkele honderden, wat in bits enkele duizenden exabit per maand is.
Die totalen splitsen zich op onthullende wijze. Het overweldigende deel is video, en de rest wordt beheerst door programma-actualiseringen, synchronisatie met de wolk en verkeer tussen machines, eerder dan door iets wat een mens op dat ogenblik leest. Eén enkele populaire film die wereldwijd tegelijk uitkomt kan op één dag een meetbaar deel van een exabit verplaatsen.
Opslag op deze schaal bestaat alleen als optelsom. De gezamenlijke ruimte van alle harde schijven en al het flashgeheugen dat in een jaar wordt gemaakt, wordt in honderden exaoctet gemeten, dus in duizenden exabit. Schattingen van alle gegevens die de mensheid op een gegeven ogenblik bewaart lopen in de tientallen zettaoctet, en de exabit is de eenheid één trede lager waarin de delen van zulke schattingen worden geteld.
Wetenschappelijke instrumenten brengen exabithoeveelheden voort voordat er iets van wordt bewaard. De radiotelescoop Square Kilometre Array wekt ruwe gegevens op in een tempo dat binnen dagen exaoctetten zou vullen, en haar ontwerp rust op wegwerpen en samenvatten in werkelijke tijd, eerder dan op vastleggen. Hetzelfde geldt voor de grote deeltjesdetectoren en voor klimaatsimulaties met hoge resolutie.
Het voorvoegsel exa komt van het Griekse woord voor zes, daar de exabit duizend tot de zesde in bits is. Het werd in 1975 aangenomen samen met peta, in een tijd dat niemand verwachtte dat een van beide iets anders dan astronomische of theoretische hoeveelheden zou beschrijven. Beide zijn nu gewone eenheden in de technologiebranche, wat iets zegt over hoe snel de getallen groeiden.
Eén exabit is gelijk aan 1000 petabit, 125 petaoctet of ongeveer 0,8674 exbibit.
Het kilooctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan duizend octetten, en dus aan achtduizend bits. Het symbool is ko. Het is de kleinste van de dagelijkse opslageenheden, en twee decennia lang was het de eenheid waarin de hele ruimte van een computer werd beschreven.
Eén kilooctet houdt duizend tekens tekst zonder diakritische tekens, dus ongeveer tweehonderd woorden, of een derde bladzijde. Het platte tekstbestand van een korte brief is enkele kilooctet. Vrijwel niets anders in het hedendaagse computergebruik is zo klein: een leeg document uit een tekstverwerker weegt al tientallen kilooctet, omdat het bestandsformaat opmaak, lettertypen en beschrijvende gegevens rond de tekst meesleept.
Het historische gewicht van de eenheid is moeilijk te overdrijven. De Apple II werd geleverd met 4 kilooctet geheugen, de Commodore 64 ontleende zijn naam aan zijn 64, en de eerste persoonlijke computer van IBM kon er 640 adresseren. Programma's van werkelijke ingewikkeldheid — rekenbladen, tekstverwerkers, spellen met beeld en geluid — werden geschreven om binnen die getallen te passen, wat een tucht vergde die grotendeels verdwenen is.
Het kilooctet is ook waar de verwarring tussen decimaal en binair begon. Geheugen kwam in eenheden van 1024 octetten omdat de adressering binair is, en iedereen noemde dat één kilooctet. De schijffabrikanten telden in echte duizendtallen. De twee gebruiken verschillen 2,4 procent, verwaarloosbaar op deze schaal, maar dezelfde fout stapelt zich bij elke trede en bereikt 10 procent bij het teraoctet.
De IEC beslechtte de dubbelzinnigheid in 1998 door het kibioctet op 1024 octetten te bepalen en het kilooctet op precies 1000 te laten. De besturingssystemen hebben dit ongelijk overgenomen: sommige melden bestandsgrootten in echte kilooctet, andere delen nog altijd door 1024 terwijl zij ko schrijven, en enkele schrijven inmiddels correct Kio.
Waar de eenheid nog dagelijks opduikt is in netprotocollen en in de grootte van kleine bestanddelen op het web. Het opmaakblad van een pagina, een pictogram, een certificaat, een instelbestand, een indexpagina van een gegevensbank — dat alles wordt in kilooctet gemeten, en de gewone geheugenpagina van de meeste processors is 4 kibioctet, dicht genoeg bij 4 kilooctet voor het gesprek, maar niet voor de rekensom.
Eén kilooctet is gelijk aan 1000 octetten, 8000 bits, 8 kilobit of ongeveer 0,9766 kibioctet.