Omrekenen van Mebibits naar Tebibits

Informatie over de Mebibit (Mibit)

De mebibit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan 1 048 576 bits, dus 1024 kibibit of twee tot de twintigste. Het symbool is Mibit. Zij is de binaire tegenhanger van de megabit, en het verschil tussen beide is tot 4,9 procent gegroeid — klein genoeg om terloops over het hoofd te zien, groot genoeg om in een specificatie te tellen.

Haar natuurlijke thuis is het halfgeleidergeheugen, waar de ruimte wordt bepaald door de adreslijnen van de chip. Een geheugenplaatje met twintig adresbits bereikt precies 1 048 576 plaatsen, zodat de dichtheden op machten van twee vallen en niet op ronde decimale getallen. Een chip die in een catalogus als 512 megabit staat, is in werkelijkheid heel vaak 512 mebibit, dus 537 megabit, en het gegevensblad spreekt de waarheid.

Die gewoonte is oud en opzettelijk. Halfgeleiderfabrikanten hebben geheugen altijd binair op maat gemaakt, want de bedrading maakt elke andere keuze verkwistend: een adresbus is een vast aantal lijnen, en slechts een deel van het bereik gebruiken dat zij kan halen gooit silicium weg. Opslagfabrikanten hadden zo'n dwang niet, en juist daarom liepen de twee bedrijfstakken uiteen.

Ter hoeveelheid: één mebibit is 131 072 octetten, dus ongeveer 128 kibioctet. Dat is ruwweg de inhoud van een lang boek als platte tekst, of één enkele afbeelding met lage resolutie. In nettermen is het een honderdste seconde van een gigabitverbinding.

De IEC-voorvoegsels werden in 1998 mede ingevoerd omdat vanaf dit niveau de benadering ophoudt veilig te zijn. Een onderdeel kopen dat als één megabit is omschreven en één mebibit ontvangen is een verrassing van vijf procent; bij de tebibit is dezelfde verwarring een verrassing van tien procent, en in een contract voor een rekencentrum is dat een werkelijk geldbedrag.

Correct gebruik is nu gewoon in normdocumenten, in gegevensbladen van apparatuur en in de ingewanden van besturingssystemen, en zeldzaam in reclame en consumentenprogramma's. De beste regel bij het lezen van een getal is te vragen welke bedrijfstak het voortbracht: beschrijft het geheugen of een chip, neem binair aan; beschrijft het opslag of een verbinding, neem decimaal aan.

Eén mebibit is gelijk aan 1 048 576 bits, 1024 kibibit, 131 072 octetten of ongeveer 1,049 megabit.

Informatie over de Tebibit (Tibit)

De tebibit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan 1 099 511 627 776 bits, dus 1024 gibibit of twee tot de veertigste. Het symbool is Tibit. Zij is de binaire tegenhanger van de terabit, en beide verschillen nu 10 procent — het punt waarop het onderscheid ophoudt muggenzifterij te zijn en een geldkwestie wordt.

Die tien procent is de bestaansreden van de IEC-voorvoegsels. Bij de kibibit was de afwijking 2,4 procent en kon zij worden weggewuifd; hier is zij een tiende van de hoeveelheid. In een contract voor opslagapparatuur, in een dienstovereenkomst die ruimte waarborgt, of in een specificatie waaraan een leverancier moet voldoen, is een tiende het verschil tussen nakomen en wanprestatie.

Het werkelijke thuis van de eenheid is het flashgeheugen, waar plaatjes nu met ruimtes van één tebibit en meer worden gemaakt door cellagen loodrecht te stapelen. Een hedendaags flashplaatje kan één of twee tebibit houden, en een behuizing met acht ervan houdt één teraoctet ruwe ruimte, waarvan reserveblokken en beheerslast worden afgetrokken voordat er iets bij de gebruiker aankomt.

Eén tebibit is 137 438 953 472 octetten, dus 128 gibioctet. Praktisch gezien is dat de opslag van een telefoon uit de middenklasse, of een paar uur ongecomprimeerde hogeresolutievideo. De eenheid beschrijft de grondstof van opslagapparaten en niet iets wat een mens rechtstreeks hanteert.

Ook bestandssystemen tellen op deze schaal binair. Een volume dat het ene gereedschap als 16 tebioctet en het andere als 17,6 teraoctet opgeeft is hetzelfde volume, en het verschil ligt geheel in het grondtal van de rekensom. Wie opslag beheert leert na te gaan welk gebruik een gereedschap volgt voordat twee getallen uit verschillende bronnen worden vergeleken.

De juiste schrijfwijze is Tibit, met hoofdletter T en kleine i. Zij verschijnt in gegevensbladen van flashgeheugen, in documentatie van bestandssystemen en in normen, en vrijwel nergens anders. Juist die kleine i is het enige betrouwbare teken dat een getal binair is, en daarom gebruikt zorgvuldig technisch schrijven haar ook wanneer het verschil klein lijkt.

Eén tebibit is gelijk aan 1 099 511 627 776 bits, 1024 gibibit, 137 438 953 472 octetten of ongeveer 1,100 terabit.