| Tebibits (Tibit) | Exbibits (Eibit) |
|---|---|
| 1 Tebibit | 0.000000953674316406 Eibit |
| 2 Tebibits | 0.00000190734863281 Eibit |
| 3 Tebibits | 0.00000286102294922 Eibit |
| 4 Tebibits | 0.00000381469726562 Eibit |
| 5 Tebibits | 0.00000476837158203 Eibit |
| 10 Tebibits | 0.00000953674316406 Eibit |
| 20 Tebibits | 0.0000190734863281 Eibit |
| 25 Tebibits | 0.0000238418579102 Eibit |
| 50 Tebibits | 0.0000476837158203 Eibit |
| 100 Tebibits | 0.0000953674316406 Eibit |
| Referentie | Tebibits (Tibit) | Exbibits (Eibit) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 0.00000000116415 Tibit | 1.11022 × 10-15 Eibit |
| A three-minute MP3 | 0.0000218279 Tibit | 2.08167 × 10-11 Eibit |
| A smartphone photo | 0.0000291038 Tibit | 2.77556 × 10-11 Eibit |
| A high-definition film | 0.0291038 Tibit | 0.0000000277556 Eibit |
| A dual-layer Blu-ray disc | 0.363798 Tibit | 0.000000346945 Eibit |
De tebibit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan 1 099 511 627 776 bits, dus 1024 gibibit of twee tot de veertigste. Het symbool is Tibit. Zij is de binaire tegenhanger van de terabit, en beide verschillen nu 10 procent — het punt waarop het onderscheid ophoudt muggenzifterij te zijn en een geldkwestie wordt.
Die tien procent is de bestaansreden van de IEC-voorvoegsels. Bij de kibibit was de afwijking 2,4 procent en kon zij worden weggewuifd; hier is zij een tiende van de hoeveelheid. In een contract voor opslagapparatuur, in een dienstovereenkomst die ruimte waarborgt, of in een specificatie waaraan een leverancier moet voldoen, is een tiende het verschil tussen nakomen en wanprestatie.
Het werkelijke thuis van de eenheid is het flashgeheugen, waar plaatjes nu met ruimtes van één tebibit en meer worden gemaakt door cellagen loodrecht te stapelen. Een hedendaags flashplaatje kan één of twee tebibit houden, en een behuizing met acht ervan houdt één teraoctet ruwe ruimte, waarvan reserveblokken en beheerslast worden afgetrokken voordat er iets bij de gebruiker aankomt.
Eén tebibit is 137 438 953 472 octetten, dus 128 gibioctet. Praktisch gezien is dat de opslag van een telefoon uit de middenklasse, of een paar uur ongecomprimeerde hogeresolutievideo. De eenheid beschrijft de grondstof van opslagapparaten en niet iets wat een mens rechtstreeks hanteert.
Ook bestandssystemen tellen op deze schaal binair. Een volume dat het ene gereedschap als 16 tebioctet en het andere als 17,6 teraoctet opgeeft is hetzelfde volume, en het verschil ligt geheel in het grondtal van de rekensom. Wie opslag beheert leert na te gaan welk gebruik een gereedschap volgt voordat twee getallen uit verschillende bronnen worden vergeleken.
De juiste schrijfwijze is Tibit, met hoofdletter T en kleine i. Zij verschijnt in gegevensbladen van flashgeheugen, in documentatie van bestandssystemen en in normen, en vrijwel nergens anders. Juist die kleine i is het enige betrouwbare teken dat een getal binair is, en daarom gebruikt zorgvuldig technisch schrijven haar ook wanneer het verschil klein lijkt.
Eén tebibit is gelijk aan 1 099 511 627 776 bits, 1024 gibibit, 137 438 953 472 octetten of ongeveer 1,100 terabit.
De exbibit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan twee tot de zestigste in bits, dus 1024 pebibit. Het symbool is Eibit. Zij is de binaire tegenhanger van de exabit, en beide verschillen nu 15,3 procent.
Twee tot de zestigste is een getal van bijzonder gewicht in het computergebruik, want zestig ligt dicht bij de vierenzestig adresbits van een hedendaagse processor. Een 64-bitsmachine kan zestien exbioctet geheugen adresseren, en dat getal — 16 EiB — is het theoretische plafond van de hele architectuur. Het staat in processorhandleidingen, in documentatie van besturingssystemen en in de specificatie van elk 64-bitsbestandssysteem.
Geen machine komt in de buurt van het gebruik van dat bereik. Huidige processors verwezenlijken slechts achtenveertig of zevenenvijftig van die vierenzestig adresbits, want de volle breedte bedraden zou silicium kosten voor een adresruimte die niemand kan vullen. De ongebruikte bits zijn gereserveerd, en de uitvoering verbreden is eenvoudig zodra geheugengroottes het lonend maken — precies dat was de zin van het van meet af aan kiezen van vierenzestig.
Eén exbibit is 144 115 188 075 855 872 octetten, dus 128 pebioctet. Dat is meer opslag dan enige afzonderlijke organisatie bezit, en vergelijkbaar met de gezamenlijke jaarproductie van een groot deel van de opslagbranche. Zoals alle grotere binaire eenheden beschrijft zij grenzen en ruimtes in specificaties en niet iets wat gebouwd is.
De eenheid is ook die waarin ontwerpers van bestandssystemen hun maximale groottes vastleggen. Bestandssystemen gebouwd rond 64-bits blokverwijzers hebben vanzelf grenzen bij exacte machten van twee, en verscheidene wijd verspreide geven maximale volumegroottes in exbioctet op. Die getallen zijn geen wensen: zij zijn het rekenkundige gevolg van de verwijzerbreedte, en zij houden stand tot de architectuur verandert.
Het symbool goed lezen doet er hier toe. Eibit is de exbibit; Ebit is de exabit; EB en EiB zijn de octetvormen van elk. In een document waar een verschil van vijftien procent betekenisvol is — en op deze schaal is het dat altijd — draagt de aanwezigheid of afwezigheid van de kleine i de hele betekenis.
Eén exbibit is gelijk aan 1024 pebibit, 144 115 188 075 855 872 octetten of ongeveer 1,153 exabit.