| Yobibits (Yibit) | Megabits (Mbit) |
|---|---|
| 1 Yobibit | 1.20892581961 × 1018 Mbit |
| 2 Yobibits | 2.41785163923 × 1018 Mbit |
| 3 Yobibits | 3.62677745884 × 1018 Mbit |
| 4 Yobibits | 4.83570327846 × 1018 Mbit |
| 5 Yobibits | 6.04462909807 × 1018 Mbit |
| 10 Yobibits | 1.20892581961 × 1019 Mbit |
| 20 Yobibits | 2.41785163923 × 1019 Mbit |
| 25 Yobibits | 3.02231454904 × 1019 Mbit |
| 50 Yobibits | 6.04462909807 × 1019 Mbit |
| 100 Yobibits | 1.20892581961 × 1020 Mbit |
| Referentie | Yobibits (Yibit) | Megabits (Mbit) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 1.05879 × 10-21 Yibit | 0.00128 Mbit |
| A three-minute MP3 | 1.98523 × 10-17 Yibit | 24 Mbit |
| A smartphone photo | 2.64698 × 10-17 Yibit | 32 Mbit |
| A high-definition film | 2.64698 × 10-14 Yibit | 32000 Mbit |
| A dual-layer Blu-ray disc | 3.30872 × 10-13 Yibit | 400000 Mbit |
De yobibit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan twee tot de tachtigste in bits, dus 1024 zebibit. Het symbool is Yibit. Zij is de grootste van de binaire voorvoegsels die de Internationale Elektrotechnische Commissie heeft vastgelegd, en de binaire tegenhanger van de yottabit.
Op deze trede verschillen de twee gebruiken 20,9 procent. Die kloof is het hoogtepunt van het pleidooi voor de binaire voorvoegsels: een naamgewoonte die bij de kibibit 2,4 procent misgreep, grijpt nu een vijfde mis, wat geen enkel technisch document kan verdragen. De IEC-reeks stopt hier omdat de decimale reeks bij yotta ophield toen zij in 1998 werd vastgelegd.
Toen het metriek stelsel in 2022 ronna en quetta kreeg, werd de binaire reeks niet navenant verlengd. Er zijn geen aanvaarde namen boven yobi, zodat een hoeveelheid van twee tot de negentigste bits geen korte vorm heeft en voluit moet worden geschreven. Dat is een gat in het stelsel dat vermoedelijk wordt gevuld wanneer iemand het nodig heeft, al komt vandaag niets in de buurt.
Eén yobibit is 151 115 727 451 828 646 838 272 octetten, dus 128 zebioctet. De hele gegevensvoorraad van de wereld ligt op enkele honderden zettaoctet, wat een fractie van een procent van één yobioctet is. Niets van deze schaal is gebouwd, wordt gebouwd of is thans gepland.
De eenheid is niettemin correct bepaald, en die volledigheid heeft haar reden. Een meetstelsel waarvan de regels bij een bepaalde omvang opraken, dwingt elke toekomstige gebruiker een uitbreiding te bedenken, en wedijverende uitbreidingen zijn de manier waarop dubbelzinnigheid begint. De hele ladder vooraf vastleggen kost niets en voorkomt dat.
Voor wie technische documenten leest is de praktische les van de hele binaire reeks de kleine i. Kibit, Mibit, Gibit, Tibit, Pibit, Eibit, Zibit en Yibit zijn binair; kbit, Mbit, Gbit, Tbit, Pbit, Ebit, Zbit en Ybit zijn decimaal; en het verschil tussen hen groeit van verwaarloosbaar tot een vijfde naarmate men klimt. Een schrijver die de i weglaat heeft de lezer laten raden.
Eén yobibit is gelijk aan 1024 zebibit, 151 115 727 451 828 646 838 272 octetten of ongeveer 1,209 yottabit.
De megabit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan een miljoen bits. Het symbool is Mbit. Het is de eenheid waarin de snelheid van een internetverbinding vrijwel altijd wordt aangeprezen, wat haar tot een van de weinige gegevenseenheden maakt die gewone klanten bij naam tegenkomen telkens als zij een dienst kiezen.
Eén megabit is precies een miljoen bits, geen 1 048 576. Dat onderscheid heeft praktische gevolgen. Eén megabit houdt 125 000 octetten, dus 125 kilooctet, zodat een verbinding van 100 megabit per seconde hooguit ongeveer 12,5 megaoctet per seconde overdraagt. Een bestand dat als 500 megaoctet staat vermeld, vergt dus minstens veertig seconden, en niet de vier die het aangeprezen getal lijkt te beloven.
Die factor acht is de reden dat zovelen hun verbinding trager wanen dan wat hun verkocht is. Er gebeurt niets oneerlijks: de branche geeft de doorvoer in bits per seconde omdat dat is wat de fysieke laag werkelijk draagt, terwijl bestandsbeheerders de grootte in octetten geven omdat de opslag zo is ingedeeld. Beide gebruiken kloppen op hun eigen terrein, en de rekensom ertussen is een deling door acht.
De werkelijke doorvoer ligt nog lager. Protocolkoppen, foutcorrectie en hersendingen vreten capaciteit, en het bruikbare deel van een verbinding bedraagt doorgaans 90 tot 95 procent van haar nominale snelheid. Draadloze verbindingen verliezen meer, omdat het medium wordt gedeeld en storing herhalingen afdwingt. Een verbinding die als 100 megabit per seconde wordt aangeprezen levert in de praktijk vaak zo'n 90, en minder over een belast draadloos net.
De getallen die de tijdperken aftekenen zijn het onthouden waard. Vroege breedband bood 1 tot 8 megabit per seconde, kabel en glasvezel tilden dat naar 50 en 100, en gigabitdiensten zijn nu in steden gangbaar. Hogeresolutievideo vergt ongeveer 5 megabit per seconde, ultrahoge resolutie ongeveer 25, en een beeldgesprek tussen twee mensen 8, zodat de werkelijke behoefte van een huishouden meestal ver onder het afgesloten pakket blijft.
In het geheugen beschrijft de megabit de ruimte van de chips. Een geheugenchip van 512 megabit houdt 64 megaoctet, en meerdere zulke chips vormen een module. De fabrikant telt in bits omdat dat is wat het silicium bevat; de koper telt in octetten omdat dat is wat het besturingssysteem meldt.
Eén megabit is gelijk aan 1 000 000 bits, 1000 kilobit, 125 kilooctet of ongeveer 0,9537 mebibit.