| Teraoctetten per seconde (To/s) | Exbioctetten per seconde (Eio/s) |
|---|---|
| 1 Teraoctet per seconde | 0.000000867361737988 Eio/s |
| 2 Teraoctetten per seconde | 0.00000173472347598 Eio/s |
| 3 Teraoctetten per seconde | 0.00000260208521397 Eio/s |
| 4 Teraoctetten per seconde | 0.00000346944695195 Eio/s |
| 5 Teraoctetten per seconde | 0.00000433680868994 Eio/s |
| 10 Teraoctetten per seconde | 0.00000867361737988 Eio/s |
| 20 Teraoctetten per seconde | 0.0000173472347598 Eio/s |
| 25 Teraoctetten per seconde | 0.0000216840434497 Eio/s |
| 50 Teraoctetten per seconde | 0.0000433680868994 Eio/s |
| 100 Teraoctetten per seconde | 0.0000867361737988 Eio/s |
| Referentie | Teraoctetten per seconde (To/s) | Exbioctetten per seconde (Eio/s) |
|---|---|---|
| A dial-up modem | 0.000000007 To/s | 6.07153 × 10-15 Eio/s |
| Typical home broadband | 0.0000125 To/s | 1.0842 × 10-11 Eio/s |
| Gigabit Ethernet | 0.000125 To/s | 1.0842 × 10-10 Eio/s |
| Streaming a 4K film | 0.000003125 To/s | 2.71051 × 10-12 Eio/s |
Het teraoctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan duizend gigaoctet per seconde, ofwel acht terabit per seconde. Het symbool is To/s. Het beschrijft de geheugenbandbreedte binnen de snelste processors en de gezamenlijke doorvoer van grote rekenstelsels, eerder dan enige verbinding tussen aparte machines.
Grafische chips en versnellers zijn het duidelijkste voorbeeld. Een hedendaagse versneller gebruikt gestapeld geheugen dat naast de processor in dezelfde behuizing zit, en de bandbreedte ertussen haalt enkele teraoctet per seconde. Dat getal is wat het mogelijk maakt duizenden rekeneenheden tegelijk bezig te houden, en het is nu de eigenschap die het vaakst bepaalt hoe snel een machinaal-leertaak draait.
Het is de moeite waard te zeggen waarom de bandbreedte en niet het rekenen de beperkende factor is geworden. Processors zijn in rekenkracht veel sneller gegroeid dan het geheugen in het aanleveren van gegevens, zodat een hedendaagse chip tientallen bewerkingen kan uitvoeren voor elk octet dat hij leest. Elke berekening die het geheugen vaker raakt, wordt door het geheugen begrensd, en de meeste werkelijke berekeningen doen dat.
De koppelnetten van supercomputers halen dit bereik gezamenlijk. Het net dat duizenden knopen bindt draagt teraoctet per seconde dwars door de hele machine, al doet geen afzonderlijke verbinding dat. Het ontwerpprobleem is de topologie zo te schikken dat elke knoop elke andere snel bereikt, en daarom worden deze netten als meerdimensionale mazen en bomen gebouwd in plaats van als eenvoudige sterren.
Om het getal tastbaar te maken: één teraoctet per seconde zou een grote consumentenschijf in twintig seconden vullen en de hele tekst van alle boeken in een nationale bibliotheek binnen een minuut overdragen. Niets in gewoon gebruik komt in de buurt, en geen externe kabel van welke aard ook draagt het.
De eenheid verschijnt ook in beschrijvingen van opslagopstellingen. Een groot parallel bestandssysteem, verspreid over duizenden schijven, kan gezamenlijk enkele teraoctet per seconde aan een supercomputer leveren, en dat getal wordt als kopspecificatie genoemd omdat het bepaalt hoe snel een simulatie kan worden weggeschreven en teruggelezen.
Eén teraoctet per seconde is gelijk aan 1000 gigaoctet per seconde, 8 terabit per seconde of ongeveer 0,9095 tebioctet per seconde.
Het exbioctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan 1024 pebioctet per seconde, dus twee tot de zestigste octetten per seconde. Het symbool is Eio/s. Het is de binaire tegenhanger van het exaoctet per seconde, en beide verschillen 15,3 procent.
Geen machine, geen net en geen optelsom haalt dit tempo. Eén exbioctet per seconde is meer dan acht maal het ogenblikkelijke totale verkeer van het hele internet, en zou de hele bewaarde gegevensvoorraad van de wereld in enkele minuten verplaatsen. De eenheid beschrijft een capaciteit zonder bron die haar zou kunnen voeden en zonder bestemming die haar zou kunnen opnemen.
Twee tot de zestigste is niettemin een vertrouwd getal in het computergebruik, want het is de omvang van de adresruimte die een 64-bitsmachine in octetten kan bereiken, gedeeld door zestien. Dezelfde macht van twee keert terug in grenzen van bestandssystemen, in geheugenkaarten en in het ontwerp van elk stelsel gebouwd op die architectuur, zodat de grootheid welbekend is al komt geen tempo in de buurt.
De eenheid bestaat omdat de IEC-reeks volledig werd bepaald. Elk binair voorvoegsel paart met elke eenheid, precies zoals elk metriek voorvoegsel doet, zodat een lezer die Eio/s nooit zag het uit het voorvoegsel alleen kan ontcijferen. Een stelsel met gaten zou een tabel van toegestane samenstellingen vergen, wat precies is wat een op regels gebouwd stelsel moet vermijden.
Het verschil met de decimale eenheid is op elk niveau het herhalen waard omdat het zich opstapelt. Bij het kibioctet was het 2,4 procent, hier overtreft het een achtste, en bij het yobioctet zal het een vijfde overtreffen. Die groei is de bestaansreden van de binaire voorvoegsels, en daarom moet de kleine i worden geschreven zelfs in getallen die niemand zal nakijken.
Voor een omrekener is de behandeling mechanisch: zes vermenigvuldigingen met 1024 vanaf de octetten, of de overeenkomstige delingen op de weg omlaag. De waarde van het goed doen ligt niet erin dat iemand de uitkomst zal gebruiken, maar erin dat een gereedschap dat alle gevallen op dezelfde wijze behandelt te vertrouwen is in de gevallen die ertoe doen.
Eén exbioctet per seconde is gelijk aan 1024 pebioctet per seconde, 1 152 921 504 606 846 976 octetten per seconde of ongeveer 1,153 exaoctet per seconde.