| Megabits per seconde (Mbit/s) | Exbibits per seconde (Eibit/s) |
|---|---|
| 1 Megabit per seconde | 8.67361737988 × 10-13 Eibit/s |
| 2 Megabits per seconde | 1.73472347598 × 10-12 Eibit/s |
| 3 Megabits per seconde | 2.60208521397 × 10-12 Eibit/s |
| 4 Megabits per seconde | 3.46944695195 × 10-12 Eibit/s |
| 5 Megabits per seconde | 4.33680868994 × 10-12 Eibit/s |
| 10 Megabits per seconde | 8.67361737988 × 10-12 Eibit/s |
| 20 Megabits per seconde | 1.73472347598 × 10-11 Eibit/s |
| 25 Megabits per seconde | 2.16840434497 × 10-11 Eibit/s |
| 50 Megabits per seconde | 4.33680868994 × 10-11 Eibit/s |
| 100 Megabits per seconde | 8.67361737988 × 10-11 Eibit/s |
| Referentie | Megabits per seconde (Mbit/s) | Exbibits per seconde (Eibit/s) |
|---|---|---|
| A dial-up modem | 0.056 Mbit/s | 4.85723 × 10-14 Eibit/s |
| Typical home broadband | 100 Mbit/s | 8.67362 × 10-11 Eibit/s |
| Gigabit Ethernet | 1000 Mbit/s | 8.67362 × 10-10 Eibit/s |
| Streaming a 4K film | 25 Mbit/s | 2.1684 × 10-11 Eibit/s |
De megabit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan een miljoen bits per seconde. Het symbool is Mbit/s, vaak geschreven als Mbps. Het is de eenheid waarin internetverbindingen worden verkocht, wat haar tot de gegevenseenheid maakt die de meeste mensen bij naam tegenkomen.
Omdat het om een decimaal miljoen gaat en niet om 1 048 576, is de omrekening naar octetten exact en eenvoudig: één megabit per seconde is 125 kilooctet per seconde, zodat een verbinding van honderd megabit hooguit ongeveer 12,5 megaoctet per seconde levert. Wie naar een bestandsoverdracht kijkt en de deling maakt, heeft het hele verband begrepen tussen hoe verbindingen worden aangeprezen en hoe overdrachten worden gemeld.
Wat een huishouden werkelijk nodig heeft ligt ver onder wat het gewoonlijk afsluit. Video in gewone resolutie gebruikt ongeveer 3 megabit per seconde, hoge resolutie ongeveer 5, ultrahoge resolutie ongeveer 25. Een beeldgesprek ligt tussen 3 en 8. Een groot gezin dat vier afzonderlijke hogeresolutiestromen bekijkt terwijl iemand een spel binnenhaalt, gebruikt misschien 60 megabit per seconde, wat een verbinding van honderd ruimschoots aankan.
De reden om meer capaciteit te kopen is niet de piek maar het gedrag onder belasting. Een verbinding dicht bij haar grens vormt wachtrijen, en wachtrijen voegen vertraging toe, die zich uit als haperen in beeldgesprekken en traagheid in spellen. Een verbinding met royale marge houdt haar vertraging laag, en dat is een merkbaarder verbetering dan een hoger getal in een snelheidstest.
Bedrade lokale netten passeren dit bereik op weg naar boven. Het oorspronkelijke ethernet liep op 10 megabit per seconde, zijn opvolger op 100, en beide waren elk een decennium lang de gewone kantooraansluiting voordat de gigabit ze verving. De draadloze normen volgden dezelfde weg met vertraging, en beide worden nu in honderden megabit of in gigabit gemeten.
De werkelijke doorvoer ligt altijd onder het nominale tempo. De protocollast neemt 5 tot 10 procent op een bedrade verbinding; een gedeeld draadloos kanaal verliest veel meer, want het medium wordt verdeeld over alle apparaten die het gebruiken en storing dwingt tot hersenden. Een verbinding die als 100 megabit per seconde wordt aangeprezen en 90 over kabel en 50 over een belast draadloos net meet, gedraagt zich normaal.
Eén megabit per seconde is gelijk aan 1 000 000 bits per seconde, 125 kilooctet per seconde of ongeveer 0,9537 mebibit per seconde.
De exbibit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan twee tot de zestigste bits per seconde, dus 1024 pebibit per seconde. Het symbool is Eibit/s. Zij is de binaire tegenhanger van de exabit per seconde, en beide verschillen 15,3 procent.
Die vijftien procent overtreft de marge die het meeste technische werk waar dan ook toestaat. Een grootheid die op dit niveau in het verkeerde gebruik wordt genoemd is niet enigszins onnauwkeurig maar ronduit fout, en geen enkel verband herstelt het bedoelde getal zodra het dubbelzinnig is geschreven. Dit is de toestand die de IEC-voorvoegsels moesten voorkomen.
Geen fysieke verbinding komt in de buurt van dit tempo. De eenheid beschrijft optelsommen: het ogenblikkelijke totale verkeer van het hele internet ligt rond één exabit per seconde, zodat één binaire exbibit per seconde vijftien procent meer is dan alles wat op een gegeven ogenblik op alle netten van de planeet beweegt.
Waar een binair getal van deze omvang vanzelf opkomt, is in adresrekenkunde en niet in overdracht. Twee tot de zestigste is een getal dat het hele ontwerp van 64-bitsstelsels doortrekt, en elk tempo dat voortkomt uit het vullen of doorlopen van zo'n adresruimte in een vaste tijd is vanzelf binair. Die berekeningen zijn theoretisch, maar zij zijn de reden dat de eenheid bepaald is in plaats van naamloos gelaten.
In octetten is één exbibit per seconde 144 115 188 075 855 872, ofwel 128 pebioctet per seconde. Dat is meer opslag per seconde verplaatst dan de wereld in verscheidene jaren maakt, wat een manier is om te zeggen dat er voor zo'n stroom bron noch bestemming zou kunnen bestaan.
Voor een omrekener is de behandeling mechanisch en moet zij exact zijn. Eibit/s en Ebit/s verschillen een achtste, en een gereedschap dat ze als uitwisselbaar behandelt heeft een fout ingevoerd die groter is dan het verschil tussen vele naburige eenheden. De kleine i is geen versiering.
Eén exbibit per seconde is gelijk aan 1024 pebibit per seconde, 144 115 188 075 855 872 octetten per seconde of ongeveer 1,153 exabit per seconde.