| Bits per seconde (bit/s) | Yottaoctetten per seconde (Yo/s) |
|---|---|
| 1 Bit per seconde | 1.25 × 10-25 Yo/s |
| 2 Bits per seconde | 2.5 × 10-25 Yo/s |
| 3 Bits per seconde | 3.75 × 10-25 Yo/s |
| 4 Bits per seconde | 5 × 10-25 Yo/s |
| 5 Bits per seconde | 6.25 × 10-25 Yo/s |
| 10 Bits per seconde | 1.25 × 10-24 Yo/s |
| 20 Bits per seconde | 2.5 × 10-24 Yo/s |
| 25 Bits per seconde | 3.125 × 10-24 Yo/s |
| 50 Bits per seconde | 6.25 × 10-24 Yo/s |
| 100 Bits per seconde | 1.25 × 10-23 Yo/s |
| Referentie | Bits per seconde (bit/s) | Yottaoctetten per seconde (Yo/s) |
|---|---|---|
| A dial-up modem | 56000 bit/s | 7 × 10-21 Yo/s |
| Typical home broadband | 100000000 bit/s | 1.25 × 10-17 Yo/s |
| Gigabit Ethernet | 1 × 109 bit/s | 1.25 × 10-16 Yo/s |
| Streaming a 4K film | 25000000 bit/s | 3.125 × 10-18 Yo/s |
De bit per seconde is de grondeenheid van de gegevensoverdrachtssnelheid. Het symbool is bit/s, vaak geschreven als bps. Zij telt hoeveel binaire beslissingen een kanaal in één seconde draagt, en elke andere eenheid van overdrachtssnelheid is een veelvoud daarvan.
Omdat zij een snelheid is, heeft zij de vorm van een hoeveelheid gedeeld door tijd, precies zoals meter per seconde of liter per seconde. Dat maakt de rekensom eenvoudig: een verbinding met een bepaald aantal bits per seconde, vermenigvuldigd met een duur in seconden, geeft het totale aantal overgedragen bits, en delen door acht zet dat om in octetten.
De eenheid moet worden onderscheiden van de baud, die symbolen per seconde telt en geen bits. Vroege modems zonden één bit per symbool, zodat beide getallen samenvielen en de woorden door elkaar werden gebruikt. Hedendaagse opzetten coderen meerdere bits in elk symbool — door fase en amplitude samen te veranderen — zodat een kanaal van 3000 baud 33 600 bits per seconde kan dragen. Alleen de bitsnelheid beschrijft hoeveel informatie zich verplaatst.
Claude Shannon stelde het theoretische plafond in 1948 vast. De capaciteit van een kanaal in bits per seconde hangt af van zijn bandbreedte en van de verhouding tussen signaal en ruis, en geen enkel coderingsopzet kan haar overschrijden. Elke vooruitgang in het ontwerp van modems en radio's sindsdien was een poging die grens dichter te naderen, en hedendaagse stelsels blijven er een fractie van een decibel vandaan.
In de praktijk is de ruwe bitsnelheid van een verbinding nooit het tempo waarin nuttige gegevens aankomen. Protocolkoppen, foutcorrigerende codes, ontvangstbevestigingen en hersendingen vreten capaciteit, en het bruikbare deel bedraagt doorgaans 90 tot 95 procent op een bedrade verbinding en aanzienlijk minder op een gedeelde draadloze.
Losse bits per seconde worden zelden genoemd, want vrijwel elk kanaal is sneller. De uitzonderingen zijn de verbinding in de diepe ruimte, waar een sonde miljarden kilometers ver gegevens kan terugsturen met enkele tientallen bits per seconde, en bepaalde stroomzuinige voelernetten die met lange tussenpozen een handvol bits zenden om de batterij te sparen.
Eén bit per seconde is gelijk aan 0,125 octet per seconde, 0,001 kilobit per seconde of ongeveer 0,0009766 kibibit per seconde.
Het yottaoctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan duizend zettaoctet per seconde, ofwel acht yottabit per seconde. Het symbool is Yo/s. Het is het grootste overdrachtstempo dat het metriek stelsel dertig jaar lang benoemde, en het staat op het punt waar de vraag ophoudt een technische te zijn en een natuurkundige wordt.
De natuurkundige grenzen zijn werkelijk en laten zich noemen. Elk communicatiekanaal heeft een capaciteit die door zijn bandbreedte en zijn verhouding tussen signaal en ruis wordt gesteld, een uitkomst die Claude Shannon in 1948 bewees. Het tempo hoger drijven betekent meer bandbreedte, meer vermogen of meer parallelle kanalen gebruiken, en elk van die middelen heeft een kostprijs die zonder grens groeit naarmate het tempo groeit.
De energie stelt de scherpste grens. De warmteleer vereist een kleinste energie om bij een gegeven temperatuur de ene toestand van de andere te onderscheiden, en hoewel praktische stelsels vele grootteorden boven die bodem liggen, is de bodem niet nul. Bij één yottaoctet per seconde wordt zelfs het theoretische minimum een aanzienlijk vermogen, en elk werkelijk stelsel vermenigvuldigt het met een grote factor.
Er is ook een grens van het medium zelf. Eén glasvezel heeft een capaciteitsplafond dat door niet-lineaire werkingen in het glas wordt gesteld, die groeien met het gedragen lichtvermogen, zodat het vermogen verhogen het signaal uiteindelijk verslechtert in plaats van verbetert. Eén yottaoctet per seconde bereiken zou zo'n honderd miljard vezels vergen die tegelijk op de huidige records draaien, wat een bouwprobleem is en geen communicatieprobleem.
Niets hiervan maakt de eenheid zinledig. Zij is correct bepaald, zij rekent om volgens dezelfde regel als elke andere, en zij verschijnt in besprekingen van theoretische grenzen en in volledige tabellen van het voorvoegselstelsel. Een meetstelsel dat ophield grootheden te benoemen waar de techniek ophoudt, zou minder bruikbaar zijn en niet meer.
Sinds 2022 heeft het metriek stelsel ronna en quetta boven yotta, zodat dit niet langer de top van de ladder is. Die uitbreiding werd gedreven door hoeveelheden gegevens en niet door tempo's, en niets in de overdracht heeft nog reden gegeven een tempo boven dit te schrijven.
Eén yottaoctet per seconde is gelijk aan 1000 zettaoctet per seconde, 8 yottabit per seconde of ongeveer 0,8272 yobioctet per seconde.