| Yobioctetten (Yio) | Exbioctetten (Eio) |
|---|---|
| 1 Yobioctet | 1048576 Eio |
| 2 Yobioctetten | 2097152 Eio |
| 3 Yobioctetten | 3145728 Eio |
| 4 Yobioctetten | 4194304 Eio |
| 5 Yobioctetten | 5242880 Eio |
| 10 Yobioctetten | 10485760 Eio |
| 20 Yobioctetten | 20971520 Eio |
| 25 Yobioctetten | 26214400 Eio |
| 50 Yobioctetten | 52428800 Eio |
| 100 Yobioctetten | 104857600 Eio |
| Referentie | Yobioctetten (Yio) | Exbioctetten (Eio) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 1.32349 × 10-22 Yio | 1.38778 × 10-16 Eio |
| A three-minute MP3 | 2.48154 × 10-18 Yio | 2.60209 × 10-12 Eio |
| A smartphone photo | 3.30872 × 10-18 Yio | 3.46945 × 10-12 Eio |
| A high-definition film | 3.30872 × 10-15 Yio | 0.00000000346945 Eio |
| A dual-layer Blu-ray disc | 4.1359 × 10-14 Yio | 0.0000000433681 Eio |
Het yobioctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan twee tot de tachtigste in octetten, dus 1024 zebioctet. Het symbool is Yio. Het is de grootste binaire eenheid waaraan de Internationale Elektrotechnische Commissie een naam heeft gegeven, en de binaire tegenhanger van het yottaoctet.
Op deze laatste trede verschillen het binaire en het decimale gebruik 20,9 procent. Dat is het slot van het pleidooi dat de IEC-voorvoegsels moesten beslechten: een verschil dat als onschadelijke 2,4 procent bij het kibioctet begon is door acht opeenvolgende vermenigvuldigingen met 1,024 gegroeid tot een afwijking van meer dan een vijfde. Geen meetstelsel kan een zo grote dubbelzinnigheid dragen.
Eén yobioctet is 1 208 925 819 614 629 174 706 176 octetten. De hele hoeveelheid gegevens die de mensheid bewaart is enkele honderden zettaoctet, dus een fractie van een procent hiervan. Niets van deze omvang is gebouwd, en de huidige fabricagetempo's zouden vele eeuwen moeten doorgaan om er één bijeen te brengen.
De binaire reeks stopt bij yobi omdat de decimale reeks bij yotta ophield toen de IEC-norm in 1998 werd geschreven. Toen ronna en quetta in 2022 aan het metriek stelsel werden toegevoegd, werden geen overeenkomstige binaire namen bepaald, zodat een hoeveelheid van twee tot de negentigste in octetten geen aanvaarde korte vorm heeft. Dat gat wordt vermoedelijk gevuld als het ooit nodig blijkt.
De waarde van het bepalen van de top van een ladder die niemand heeft beklommen is dezelfde als die van het bepalen van haar voet. Een meetstelsel waarvan de namen opraken dwingt zijn gebruikers te improviseren, en geïmproviseerde uitbreidingen botsen. Zowel de metrieke reeks als die van de IEC zijn volledig uitgeschreven, opdat de regel en niet een tabel van uitzonderingen alles is wat iemand moet leren.
Voor iedere lezer van technisch materiaal past de les van de hele reeks in één teken. Kio, Mio, Gio, Tio, Pio, Eio, Zio en Yio zijn binair; ko, Mo, Go, To, Po, Eo, Zo en Yo zijn decimaal; en het verschil ertussen verbreedt zich van een afrondingsfout tot een vijfde naarmate men klimt. Die kleine i is het enige in een document dat zegt welke bedoeld was.
Eén yobioctet is gelijk aan 1024 zebioctet, 1 208 925 819 614 629 174 706 176 octetten, 8 yobibit of ongeveer 1,209 yottaoctet.
Het exbioctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan twee tot de zestigste in octetten, dus 1024 pebioctet. Het symbool is Eio. Het is de binaire tegenhanger van het exaoctet, en beide verschillen 15,3 procent.
Eén getal met deze eenheid wordt vaker aangehaald dan enig ander: zestien exbioctet, de omvang van de adresruimte die een 64-bitsprocessor kan bereiken. Twee tot de vierenzestigste in octetten is 16 EiB, en dat getal is het theoretische plafond van het geheugen van elke machine gebouwd op de architectuur die het computergebruik sinds het midden van de jaren 2000 beheerst.
Dezelfde grens duikt opnieuw op in bestandssystemen. Een bestandssysteem dat zijn blokken met 64-bitswaarden nummert kan 16 exbioctet aan blokken adresseren, en verscheidene hedendaagse ontwerpen geven juist dat op als hun maximale volumegrootte. Andere geven 8 exbioctet op, omdat zij één bit hebben gereserveerd voor een teken of een vlag — een bijzonderheid die de grens halveert en het waard is te kennen bij het lezen van een specificatie.
Niets komt in de praktijk bij deze omvang in de buurt. De grootste opslagstelsels ter wereld houden exaoctetten, en het totaal van alle gegevens die de mensheid bewaart is enkele honderden zettaoctet, dus tienduizenden exbioctet. Het 64-bitsplafond werd juist zo gekozen dat het niet zou worden bereikt, en de overgang vanaf 32 bits, waarvan de grens van vier gibioctet binnen tien jaar werd bereikt, verklaart waarom de ontwerpers zoveel ruimte lieten.
Eén exbioctet is 1 152 921 504 606 846 976 bits en 128 pebioctet. Het is een hoeveelheid die bestaat in specificaties, in adresrekenkunde en in de ontwerpstukken van grote stelsels, en nergens anders. Haar in foto's of films beschrijven heeft geen nut, want geen verzameling van het een of het ander komt in de buurt.
Het symbool Eio en zijn decimale broer Eo verschillen meer dan een achtste, wat veel te veel is om aan gissen over te laten. Wanneer een document EB schrijft in het verband van een adresruimte, bedoelt het vrijwel zeker EiB, want adresruimten zijn door hun bouw machten van twee; wanneer het EB schrijft over bewaarde gegevens, bedoelt het vrijwel zeker de decimale eenheid.
Eén exbioctet is gelijk aan 1024 pebioctet, 1 152 921 504 606 846 976 octetten, 8 exbibit of ongeveer 1,153 exaoctet.