Omrekenen van 3 Megaoctetten per seconde naar Pebibits per seconde

Informatie over de Megaoctet per seconde (Mo/s)

Het megaoctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan een miljoen octetten per seconde, ofwel acht megabit per seconde. Het symbool is Mo/s. Het is de eenheid waarin opslagapparaten en hun aansluitingen worden gewaardeerd, en die een bestandsbeheerder toont terwijl een kopie loopt.

De opslagsnelheden vallen vanzelf in dit bereik. Een mechanische harde schijf houdt bij opeenvolgend lezen 100 tot 250 megaoctet per seconde vol. Een halfgeleiderschijf op de oudere aansluiting haalt ongeveer 550, wat de grens van die aansluiting is en niet van de schijf. Een hedendaagse schijf op de snellere aansluiting haalt enkele duizenden, en daar maakt de eenheid plaats voor gigaoctet per seconde.

De aansluitsnelheden vertellen hetzelfde verhaal van de andere kant. De opeenvolgende uitvoeringen van de universele seriële bus boden bij hun nominale tempo's ongeveer 1,5, 60, 625 en 2500 megaoctet per seconde, en de normen voor geheugenkaarten volgden een soortgelijk pad. Een apparaat wordt altijd begrensd door de traagste van de twee, en die op elkaar afstemmen is de praktische kunst van een snel stelsel bouwen.

Voor alledaagse groottes draagt één megaoctet per seconde een foto in een paar seconden over en een film van twee gigaoctet in ongeveer een half uur. Bij 500 megaoctet per seconde duurt dezelfde film vier seconden. Dat contrast verklaart waarom de gevoelde snelheid van een computer zo volkomen veranderde toen halfgeleideropslag de mechanische schijven verving, ook al verbeterden de processors in dezelfde tijd veel minder.

Opeenvolgende tempo's als deze zijn het beste geval. Veel kleine bestanden lezen in plaats van één groot kost veel meer, want elk bestand vergt dat zijn gegevens worden opgezocht en zijn record wordt gelezen. Een schijf die opeenvolgend 500 megaoctet per seconde volhoudt, haalt bij het kopiëren van een map met duizenden kleine bestanden misschien maar enkele tientallen, en juist daar is het verschil tussen schijftechnieken het zichtbaarst.

De eenheid beschrijft ook de doorvoer van een belaste netverbinding: een gigabitverbinding levert hooguit 125 megaoctet per seconde, zodat een snel lokaal net en een snelle schijf nu vergelijkbaar zijn, en geen van beide duidelijk de beperkende factor in een overdracht is.

Eén megaoctet per seconde is gelijk aan 1 000 000 octetten per seconde, 8 megabit per seconde of ongeveer 0,9537 mebioctet per seconde.

Informatie over de Pebibit per seconde (Pibit/s)

De pebibit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan 1024 tebibit per seconde, dus twee tot de vijftigste bits per seconde. Het symbool is Pibit/s. Zij is de binaire tegenhanger van de petabit per seconde, en beide verschillen 12,6 procent.

Geen uitgerold stelsel loopt in dit tempo, zodat de eenheid ofwel een optelsom ofwel een laboratoriumuitkomst beschrijft. Records voor optische overdracht op afzonderlijke vezels halen een petabit per seconde, en het binaire getal voor dezelfde proef ligt 12,6 procent lager — een verschil dat telt bij het vergelijken van uitkomsten tussen artikelen die verschillende gebruiken volgen.

Waar de eenheid werkelijk past, is in het beschrijven van structuren gebouwd uit machten van twee. De totale schakelcapaciteit van een zeer groot netweefsel, gebouwd uit poorten en buffers die alle binair zijn, is een binaire hoeveelheid gedeeld door tijd, en haar in decimale eenheden melden gooit de rekensom weg die haar voortbracht. Hetzelfde geldt voor de opgetelde geheugenbandbreedte van een machine waarvan het aantal kanalen een macht van twee is.

In octetten is één pebibit per seconde 140 737 488 355 328, ofwel 128 tebioctet per seconde. Dat is de opslag van duizend grote consumentenschijven, elke seconde verplaatst, en zij bestaat alleen als totaal over vele duizenden parallelle paden binnen één installatie.

De omvang van de afwijking op dit niveau vat het pleidooi voor de hele IEC-reeks in het klein samen. Wat als onschadelijke 2,4 procent bij de kibibit begon is nu een achtste, en het stapelt zich bij elke verdere trede met 2,4 procent. Een gebruik dat voor kleine getallen aanvaardbaar was wordt voor grote onhoudbaar, en het doel van de binaire voorvoegsels is het onderscheid zichtbaar te maken voordat dat gebeurt.

Voor een omrekener is de rekensom alledaags: het passende aantal malen met 1024 vermenigvuldigen of delen, en met acht om octetten te bereiken. Wat telt is dat het gereedschap niet stilzwijgend de decimale eenheid invult wanneer het een waarde ziet die het niet nauwkeurig kan etiketteren.

Eén pebibit per seconde is gelijk aan 1024 tebibit per seconde, 140 737 488 355 328 octetten per seconde of ongeveer 1,126 petabit per seconde.