| Megaoctetten per seconde (Mo/s) | Kibioctetten per seconde (Kio/s) |
|---|---|
| 1 Megaoctet per seconde | 976.5625 Kio/s |
| 2 Megaoctetten per seconde | 1953.125 Kio/s |
| 3 Megaoctetten per seconde | 2929.6875 Kio/s |
| 4 Megaoctetten per seconde | 3906.25 Kio/s |
| 5 Megaoctetten per seconde | 4882.8125 Kio/s |
| 10 Megaoctetten per seconde | 9765.625 Kio/s |
| 20 Megaoctetten per seconde | 19531.25 Kio/s |
| 25 Megaoctetten per seconde | 24414.0625 Kio/s |
| 50 Megaoctetten per seconde | 48828.125 Kio/s |
| 100 Megaoctetten per seconde | 97656.25 Kio/s |
| Referentie | Megaoctetten per seconde (Mo/s) | Kibioctetten per seconde (Kio/s) |
|---|---|---|
| A dial-up modem | 0.007 Mo/s | 6.83594 Kio/s |
| Typical home broadband | 12.5 Mo/s | 12207 Kio/s |
| Gigabit Ethernet | 125 Mo/s | 122070 Kio/s |
| Streaming a 4K film | 3.125 Mo/s | 3051.76 Kio/s |
Het megaoctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan een miljoen octetten per seconde, ofwel acht megabit per seconde. Het symbool is Mo/s. Het is de eenheid waarin opslagapparaten en hun aansluitingen worden gewaardeerd, en die een bestandsbeheerder toont terwijl een kopie loopt.
De opslagsnelheden vallen vanzelf in dit bereik. Een mechanische harde schijf houdt bij opeenvolgend lezen 100 tot 250 megaoctet per seconde vol. Een halfgeleiderschijf op de oudere aansluiting haalt ongeveer 550, wat de grens van die aansluiting is en niet van de schijf. Een hedendaagse schijf op de snellere aansluiting haalt enkele duizenden, en daar maakt de eenheid plaats voor gigaoctet per seconde.
De aansluitsnelheden vertellen hetzelfde verhaal van de andere kant. De opeenvolgende uitvoeringen van de universele seriële bus boden bij hun nominale tempo's ongeveer 1,5, 60, 625 en 2500 megaoctet per seconde, en de normen voor geheugenkaarten volgden een soortgelijk pad. Een apparaat wordt altijd begrensd door de traagste van de twee, en die op elkaar afstemmen is de praktische kunst van een snel stelsel bouwen.
Voor alledaagse groottes draagt één megaoctet per seconde een foto in een paar seconden over en een film van twee gigaoctet in ongeveer een half uur. Bij 500 megaoctet per seconde duurt dezelfde film vier seconden. Dat contrast verklaart waarom de gevoelde snelheid van een computer zo volkomen veranderde toen halfgeleideropslag de mechanische schijven verving, ook al verbeterden de processors in dezelfde tijd veel minder.
Opeenvolgende tempo's als deze zijn het beste geval. Veel kleine bestanden lezen in plaats van één groot kost veel meer, want elk bestand vergt dat zijn gegevens worden opgezocht en zijn record wordt gelezen. Een schijf die opeenvolgend 500 megaoctet per seconde volhoudt, haalt bij het kopiëren van een map met duizenden kleine bestanden misschien maar enkele tientallen, en juist daar is het verschil tussen schijftechnieken het zichtbaarst.
De eenheid beschrijft ook de doorvoer van een belaste netverbinding: een gigabitverbinding levert hooguit 125 megaoctet per seconde, zodat een snel lokaal net en een snelle schijf nu vergelijkbaar zijn, en geen van beide duidelijk de beperkende factor in een overdracht is.
Eén megaoctet per seconde is gelijk aan 1 000 000 octetten per seconde, 8 megabit per seconde of ongeveer 0,9537 mebioctet per seconde.
Het kibioctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan 1024 octetten per seconde, en dus aan 8192 bits per seconde. Het symbool is Kio/s. Anders dan de meeste binaire tempo-eenheden is zij werkelijk gangbaar, want de opdrachtregelgereedschappen die bestanden kopiëren, ophalen en gelijkzetten melden er al decennialang in.
De reden is eenvoudig. Die gereedschappen tellen wat zij hebben verplaatst in blokken, en blokken zijn machten van twee. Een programma dat in stukken van vier kibioctet leest en het totaal door de verstreken tijd deelt levert een tempo in kibioctet per seconde, en het in decimale kilooctet melden zou een extra vermenigvuldiging vergen zonder enig voordeel. De eenheid is wat de rekensom vanzelf voortbrengt.
Wie ooit een bestandskopie op een Unix-achtig stelsel heeft gadegeslagen, heeft het getal gezien. Ophaalhulpmiddelen, archiefgereedschap, opdrachten om schijven te branden en netoverdrachtsprogramma's melden de voortgang alle in kibioctet of mebioctet per seconde, en de meeste etiketteren dat correct met de kleine i. Het is een van de weinige plaatsen waar de IEC-voorvoegsels in alledaagse programmatuur consequent worden gebruikt.
Ter schaal: één kibioctet per seconde verplaatst ongeveer duizend tekens tekst per seconde: een korte brief in een seconde, een roman in een minuut of tien. Het is een tempo waarbij een hedendaagse webpagina niet binnen redelijke tijd laadt, zodat het in een voortgangsweergave zien meestal betekent dat er iets mis is met de verbinding en niet dat de overdracht bijna klaar is.
Het verschil met één kilooctet per seconde is 2,4 procent, wat niemand merkt. De waarde van hier de binaire eenheid gebruiken is geen nauwkeurigheid maar eerlijkheid: het getal kwam uit een binaire berekening, en het met een binair voorvoegsel schrijven zegt dat. Wie het decimale getal wil kan omrekenen; wie een decimaal etiket krijgt voor een binair getal kan niets herstellen.
De aflezing met een aangeprezen verbindingssnelheid vergelijken vergt twee stappen: met acht vermenigvuldigen om bits te krijgen, en 2,4 procent bijstellen voor het grondtal. In de praktijk ligt de tweede stap onder de ruis van elke werkelijke meting, en de eerste is degene die telt.
Eén kibioctet per seconde is gelijk aan 1024 octetten per seconde, 8192 bits per seconde of 1,024 kilooctet per seconde.