| Kibibits per seconde (Kibit/s) | Petaoctetten per seconde (Po/s) |
|---|---|
| 1 Kibibit per seconde | 1.28 × 10-13 Po/s |
| 2 Kibibits per seconde | 2.56 × 10-13 Po/s |
| 3 Kibibits per seconde | 3.84 × 10-13 Po/s |
| 4 Kibibits per seconde | 5.12 × 10-13 Po/s |
| 5 Kibibits per seconde | 6.4 × 10-13 Po/s |
| 10 Kibibits per seconde | 1.28 × 10-12 Po/s |
| 20 Kibibits per seconde | 2.56 × 10-12 Po/s |
| 25 Kibibits per seconde | 3.2 × 10-12 Po/s |
| 50 Kibibits per seconde | 6.4 × 10-12 Po/s |
| 100 Kibibits per seconde | 1.28 × 10-11 Po/s |
| Referentie | Kibibits per seconde (Kibit/s) | Petaoctetten per seconde (Po/s) |
|---|---|---|
| A dial-up modem | 54.6875 Kibit/s | 7 × 10-12 Po/s |
| Typical home broadband | 97656.2 Kibit/s | 0.0000000125 Po/s |
| Gigabit Ethernet | 976562 Kibit/s | 0.000000125 Po/s |
| Streaming a 4K film | 24414.1 Kibit/s | 0.000000003125 Po/s |
De kibibit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan 1024 bits per seconde. Het symbool is Kibit/s. Zij is de binaire tegenhanger van de kilobit per seconde en het minst gebruikte lid van een toch al ongewone familie, want overdrachtssnelheden zijn een van de weinige plaatsen in het computergebruik waar het decimale gebruik altijd ondubbelzinnig is geweest.
De netwerktechniek heeft van meet af aan in echte duizendtallen geteld. Een modem gewaardeerd op 56 kilobit per seconde betekende zesenvijftigduizend, niet zevenenvijftigduizend driehonderdvierenveertig. De reden is dat een overdrachtstempo door een klok wordt bepaald, en klokken worden in decimale frequenties opgegeven: een verbinding met tien miljoen symbolen per seconde draagt een decimaal aantal bits, geen macht van twee.
De binaire voorvoegsels bestaan voor hoeveelheden en niet voor tempo's, want opslaghoeveelheden zijn in machten van twee geordend terwijl de tijd dat niet is. Er is geen natuurlijke reden waarom een tempo een macht van twee zou zijn, en dus geen waarom een tempo-eenheid een binair voorvoegsel zou behoeven. Waar er een opduikt, komt dat vrijwel altijd doordat een programma een binaire bestandsgrootte door een duur heeft gedeeld.
Juist daar duikt de kibibit per seconde op. Een gereedschap dat een overdracht meet door kibioctetten te tellen en door seconden te delen, levert een tempo in kibioctet per seconde, en vermenigvuldigen met acht geeft kibibit per seconde. De eenheid is een gevolg van de rekensom en geen beschrijving van het kanaal.
Ter schaal: één kibibit per seconde is 128 octetten per seconde, en het verschil met één kilobit per seconde is 2,4 procent — kleiner dan de meetfout van vrijwel elke werkelijke doorvoerproef. Op dit niveau is het onderscheid technisch juist en praktisch onzichtbaar, wat het hele binaire voorvoegselstelsel aan zijn onderste eind aardig beschrijft.
De eenheid is correct bepaald en een omrekener moet haar aankunnen, want de IEC-reeks geldt zonder uitzondering voor elke eenheid. Of iemand haar schrijft is een andere vraag dan of zij iets bepaalds betekent, en dat doet zij.
Eén kibibit per seconde is gelijk aan 1024 bits per seconde, 128 octetten per seconde of 1,024 kilobit per seconde.
Het petaoctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan duizend teraoctet per seconde, ofwel acht petabit per seconde. Het symbool is Po/s. Het beschrijft de totale inwendige bandbreedte van de grootste rekenmachines eerder dan enige afzonderlijke verbinding, en het bestaat als optelsom en niet als een tempo dat iets op eigen kracht kan volhouden.
Het duidelijkste geval is het koppelnet van een supercomputer van exaschaal. Zo'n machine heeft tienduizenden knopen, elk met honderden gigaoctet per seconde aan het net gebonden, en de som over het hele weefsel haalt petaoctet per seconde. Dat getal is de reden dat zulke machines één enkele berekening kunnen draaien verspreid over het hele stelsel in plaats van vele kleine onafhankelijke.
De geheugenbandbreedte telt op dezelfde manier op. Een machine met tienduizend versnellers, elk met enkele teraoctet per seconde plaatselijke bandbreedte, heeft in totaal tientallen petaoctet per seconde. Of dat totaal iets betekent hangt geheel van de berekening af: een probleem dat zo kan worden verdeeld dat elke knoop vooral op eigen gegevens werkt kan het benutten; een dat dat niet kan, niet.
De netten van rekencentra halen dit bereik eveneens. De gezamenlijke capaciteit van het schakelweefsel binnen een zeer grote installatie, met elke verbinding tussen elke kast meegeteld, wordt in petaoctet per seconde gemeten. Het ontwerpdoel is dat elke server elke andere op bijna volle snelheid bereikt, wat veel meer inwendige capaciteit vergt dan de externe aansluitingen van de installatie.
Ter schaal zou één petaoctet per seconde de hele inhoud van een groot nationaal archief in één seconde overdragen, of elke op één dag gemaakte harde schijf in ongeveer een minuut vullen. Geen opslagstelsel kan gegevens in dit tempo aanleveren, en geen kan ze opnemen; het getal beschrijft beweging binnen een machine, tussen geheugen en processors, waar helemaal niets wordt bewaard.
De eenheid dient ook in het optisch onderzoek, waar één vezel die een petabit per seconde draagt 125 teraoctet per seconde is, en een proefopstelling die enkele zulke vezels samenneemt het petaoctet nadert. Die getallen komen uit laboratoria en niet uit iets uitgerolds.
Eén petaoctet per seconde is gelijk aan 1000 teraoctet per seconde, 8 petabit per seconde of ongeveer 0,8882 pebioctet per seconde.