Omrekenen van 2 Megabits per seconde naar Mebioctetten per seconde

Informatie over de Megabit per seconde (Mbit/s)

De megabit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan een miljoen bits per seconde. Het symbool is Mbit/s, vaak geschreven als Mbps. Het is de eenheid waarin internetverbindingen worden verkocht, wat haar tot de gegevenseenheid maakt die de meeste mensen bij naam tegenkomen.

Omdat het om een decimaal miljoen gaat en niet om 1 048 576, is de omrekening naar octetten exact en eenvoudig: één megabit per seconde is 125 kilooctet per seconde, zodat een verbinding van honderd megabit hooguit ongeveer 12,5 megaoctet per seconde levert. Wie naar een bestandsoverdracht kijkt en de deling maakt, heeft het hele verband begrepen tussen hoe verbindingen worden aangeprezen en hoe overdrachten worden gemeld.

Wat een huishouden werkelijk nodig heeft ligt ver onder wat het gewoonlijk afsluit. Video in gewone resolutie gebruikt ongeveer 3 megabit per seconde, hoge resolutie ongeveer 5, ultrahoge resolutie ongeveer 25. Een beeldgesprek ligt tussen 3 en 8. Een groot gezin dat vier afzonderlijke hogeresolutiestromen bekijkt terwijl iemand een spel binnenhaalt, gebruikt misschien 60 megabit per seconde, wat een verbinding van honderd ruimschoots aankan.

De reden om meer capaciteit te kopen is niet de piek maar het gedrag onder belasting. Een verbinding dicht bij haar grens vormt wachtrijen, en wachtrijen voegen vertraging toe, die zich uit als haperen in beeldgesprekken en traagheid in spellen. Een verbinding met royale marge houdt haar vertraging laag, en dat is een merkbaarder verbetering dan een hoger getal in een snelheidstest.

Bedrade lokale netten passeren dit bereik op weg naar boven. Het oorspronkelijke ethernet liep op 10 megabit per seconde, zijn opvolger op 100, en beide waren elk een decennium lang de gewone kantooraansluiting voordat de gigabit ze verving. De draadloze normen volgden dezelfde weg met vertraging, en beide worden nu in honderden megabit of in gigabit gemeten.

De werkelijke doorvoer ligt altijd onder het nominale tempo. De protocollast neemt 5 tot 10 procent op een bedrade verbinding; een gedeeld draadloos kanaal verliest veel meer, want het medium wordt verdeeld over alle apparaten die het gebruiken en storing dwingt tot hersenden. Een verbinding die als 100 megabit per seconde wordt aangeprezen en 90 over kabel en 50 over een belast draadloos net meet, gedraagt zich normaal.

Eén megabit per seconde is gelijk aan 1 000 000 bits per seconde, 125 kilooctet per seconde of ongeveer 0,9537 mebibit per seconde.

Informatie over de Mebioctet per seconde (Mio/s)

Het mebioctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan 1 048 576 octetten per seconde, dus 1024 kibioctet per seconde. Het symbool is Mio/s. Het is de eenheid waarin schijfproeven, kopieergereedschap en veiligheidskopieerprogramma's melden, en een van de weinige binaire eenheden die de meeste mensen geregeld zien zonder het te merken.

Opslagmeting brengt haar vanzelf voort. Een proef schrijft en leest blokken waarvan de grootte een macht van twee is, klokt de bewerking en deelt. De uitkomst is een binair tempo, en het als zodanig melden bewaart de rekensom. Een gereedschap dat naar decimale megaoctet omrekende zou een bijstelling van 4,9 procent invoeren zonder ander doel dan bij een verkoopgebruik aan te sluiten.

Die vijf procent is precies waar de twee gebruiken voor de consument zichtbaar uiteenlopen. Een schijf aangeprezen op 550 megaoctet per seconde en gemeten op 524 mebioctet per seconde presteert precies wat is beloofd; de getallen verschillen alleen omdat het ene decimaal en het andere binair is. Een groot deel van de klachten over opslagprestaties is deze rekensom, gelezen als een tekort.

Voor alledaagse groottes kopieert één mebioctet per seconde een foto in drie seconden en een film van twee gigaoctet in ongeveer een half uur. Hedendaagse schijven lopen honderden of duizenden malen sneller, zodat de eenheid nu de fijnheid is waarmee kleine verschillen worden gemeld en niet de schaal van het hele getal.

De eenheid verschijnt ook in metingen van geheugen en tussengeheugen, in doorvoerverslagen van gegevensbanken en in de uitvoer van de laagniveau-opdrachten die schijfafbeeldingen wegschrijven. Alle tellen in binaire blokken omdat de onderliggende structuren binair zijn, en alle melden in mebioctet per seconde omdat dat is wat de telling gedeeld door de tijd geeft.

De gewoonte de kleine i te schrijven is het behouden waard. Zij kost één teken en zegt een latere lezer welk van beide gebruiken het getal voortbracht, een gegeven dat geen enkel verband teruggeeft zodra het is weggelaten.

Eén mebioctet per seconde is gelijk aan 1 048 576 octetten per seconde, 1024 kibioctet per seconde of ongeveer 1,049 megaoctet per seconde.