| Exabits (Ebit) | Tebibits (Tibit) |
|---|---|
| 1 Exabit | 909494.701773 Tibit |
| 2 Exabits | 1818989.40355 Tibit |
| 3 Exabits | 2728484.10532 Tibit |
| 4 Exabits | 3637978.80709 Tibit |
| 5 Exabits | 4547473.50886 Tibit |
| 10 Exabits | 9094947.01773 Tibit |
| 20 Exabits | 18189894.0355 Tibit |
| 25 Exabits | 22737367.5443 Tibit |
| 50 Exabits | 45474735.0886 Tibit |
| 100 Exabits | 90949470.1773 Tibit |
| Referentie | Exabits (Ebit) | Tebibits (Tibit) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 1.28 × 10-15 Ebit | 0.00000000116415 Tibit |
| A three-minute MP3 | 2.4 × 10-11 Ebit | 0.0000218279 Tibit |
| A smartphone photo | 3.2 × 10-11 Ebit | 0.0000291038 Tibit |
| A high-definition film | 0.000000032 Ebit | 0.0291038 Tibit |
| A dual-layer Blu-ray disc | 0.0000004 Ebit | 0.363798 Tibit |
De exabit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan duizend petabit, ofwel een triljoen bits. Het symbool is Ebit. Op die schaal wordt geen apparaat, geen kabel en geen gebouw beschreven. De exabit meet het verkeer van hele streken en de voortbrengst van hele bedrijfstakken over tijdvakken.
Eén exabit is 125 petaoctet. De gewoonste plaats om de eenheid tegen te komen zijn de cijfers voor het wereldwijde internetverkeer, die doorgaans in exaoctet per maand worden gegeven. Het wereldverkeer passeerde rond 2004 één exaoctet per maand, bereikte tegen 2017 zo'n honderd en bedraagt nu enkele honderden, wat in bits enkele duizenden exabit per maand is.
Die totalen splitsen zich op onthullende wijze. Het overweldigende deel is video, en de rest wordt beheerst door programma-actualiseringen, synchronisatie met de wolk en verkeer tussen machines, eerder dan door iets wat een mens op dat ogenblik leest. Eén enkele populaire film die wereldwijd tegelijk uitkomt kan op één dag een meetbaar deel van een exabit verplaatsen.
Opslag op deze schaal bestaat alleen als optelsom. De gezamenlijke ruimte van alle harde schijven en al het flashgeheugen dat in een jaar wordt gemaakt, wordt in honderden exaoctet gemeten, dus in duizenden exabit. Schattingen van alle gegevens die de mensheid op een gegeven ogenblik bewaart lopen in de tientallen zettaoctet, en de exabit is de eenheid één trede lager waarin de delen van zulke schattingen worden geteld.
Wetenschappelijke instrumenten brengen exabithoeveelheden voort voordat er iets van wordt bewaard. De radiotelescoop Square Kilometre Array wekt ruwe gegevens op in een tempo dat binnen dagen exaoctetten zou vullen, en haar ontwerp rust op wegwerpen en samenvatten in werkelijke tijd, eerder dan op vastleggen. Hetzelfde geldt voor de grote deeltjesdetectoren en voor klimaatsimulaties met hoge resolutie.
Het voorvoegsel exa komt van het Griekse woord voor zes, daar de exabit duizend tot de zesde in bits is. Het werd in 1975 aangenomen samen met peta, in een tijd dat niemand verwachtte dat een van beide iets anders dan astronomische of theoretische hoeveelheden zou beschrijven. Beide zijn nu gewone eenheden in de technologiebranche, wat iets zegt over hoe snel de getallen groeiden.
Eén exabit is gelijk aan 1000 petabit, 125 petaoctet of ongeveer 0,8674 exbibit.
De tebibit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan 1 099 511 627 776 bits, dus 1024 gibibit of twee tot de veertigste. Het symbool is Tibit. Zij is de binaire tegenhanger van de terabit, en beide verschillen nu 10 procent — het punt waarop het onderscheid ophoudt muggenzifterij te zijn en een geldkwestie wordt.
Die tien procent is de bestaansreden van de IEC-voorvoegsels. Bij de kibibit was de afwijking 2,4 procent en kon zij worden weggewuifd; hier is zij een tiende van de hoeveelheid. In een contract voor opslagapparatuur, in een dienstovereenkomst die ruimte waarborgt, of in een specificatie waaraan een leverancier moet voldoen, is een tiende het verschil tussen nakomen en wanprestatie.
Het werkelijke thuis van de eenheid is het flashgeheugen, waar plaatjes nu met ruimtes van één tebibit en meer worden gemaakt door cellagen loodrecht te stapelen. Een hedendaags flashplaatje kan één of twee tebibit houden, en een behuizing met acht ervan houdt één teraoctet ruwe ruimte, waarvan reserveblokken en beheerslast worden afgetrokken voordat er iets bij de gebruiker aankomt.
Eén tebibit is 137 438 953 472 octetten, dus 128 gibioctet. Praktisch gezien is dat de opslag van een telefoon uit de middenklasse, of een paar uur ongecomprimeerde hogeresolutievideo. De eenheid beschrijft de grondstof van opslagapparaten en niet iets wat een mens rechtstreeks hanteert.
Ook bestandssystemen tellen op deze schaal binair. Een volume dat het ene gereedschap als 16 tebioctet en het andere als 17,6 teraoctet opgeeft is hetzelfde volume, en het verschil ligt geheel in het grondtal van de rekensom. Wie opslag beheert leert na te gaan welk gebruik een gereedschap volgt voordat twee getallen uit verschillende bronnen worden vergeleken.
De juiste schrijfwijze is Tibit, met hoofdletter T en kleine i. Zij verschijnt in gegevensbladen van flashgeheugen, in documentatie van bestandssystemen en in normen, en vrijwel nergens anders. Juist die kleine i is het enige betrouwbare teken dat een getal binair is, en daarom gebruikt zorgvuldig technisch schrijven haar ook wanneer het verschil klein lijkt.
Eén tebibit is gelijk aan 1 099 511 627 776 bits, 1024 gibibit, 137 438 953 472 octetten of ongeveer 1,100 terabit.