| Zebibits per seconde (Zibit/s) | Petabits per seconde (Pbit/s) |
|---|---|
| 1 Zebibit per seconde | 1180591.62072 Pbit/s |
| 2 Zebibits per seconde | 2361183.24143 Pbit/s |
| 3 Zebibits per seconde | 3541774.86215 Pbit/s |
| 4 Zebibits per seconde | 4722366.48287 Pbit/s |
| 5 Zebibits per seconde | 5902958.10359 Pbit/s |
| 10 Zebibits per seconde | 11805916.2072 Pbit/s |
| 20 Zebibits per seconde | 23611832.4143 Pbit/s |
| 25 Zebibits per seconde | 29514790.5179 Pbit/s |
| 50 Zebibits per seconde | 59029581.0359 Pbit/s |
| 100 Zebibits per seconde | 118059162.072 Pbit/s |
| Referentie | Zebibits per seconde (Zibit/s) | Petabits per seconde (Pbit/s) |
|---|---|---|
| A dial-up modem | 4.74338 × 10-17 Zibit/s | 5.6 × 10-11 Pbit/s |
| Typical home broadband | 8.47033 × 10-14 Zibit/s | 0.0000001 Pbit/s |
| Gigabit Ethernet | 8.47033 × 10-13 Zibit/s | 0.000001 Pbit/s |
| Streaming a 4K film | 2.11758 × 10-14 Zibit/s | 0.000000025 Pbit/s |
De zebibit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan twee tot de zeventigste bits per seconde, dus 1024 exbibit per seconde. Het symbool is Zibit/s. Zij is de binaire tegenhanger van de zettabit per seconde, en beide verschillen 18,1 procent — dicht bij een vijfde.
Niets loopt in dit tempo, en niets wordt ervoor ontworpen. Eén zebibit per seconde is ongeveer duizend maal het ogenblikkelijke totale verkeer van het internet, en zou de hele bewaarde gegevensvoorraad van de wereld in enkele minuten verplaatsen. De eenheid bestaat omdat de IEC-reeks, net als de metrieke reeks waarnaast zij staat, volledig werd bepaald en niet slechts tot waar men destijds behoefte aan had.
Die volledigheid is een bewust ontwerpbeginsel en geen verzuim. Een meetstelsel waarvan de namen op een willekeurig punt opraken, dwingt elke toekomstige gebruiker een uitbreiding te improviseren, en geïmproviseerde uitbreidingen botsen met elkaar. De hele ladder vooraf vastleggen kost niets en neemt de mogelijkheid weg.
Het gat van achttien procent op dit niveau is de helderste illustratie van waarom de binaire reeks überhaupt nodig was. Bij de kibibit verschilden de twee gebruiken 2,4 procent, wat niemand opmerkte; de afwijking vermenigvuldigt zich bij elke trede met 1,024, en hier is zij al zo groot dat geen lezer de twee etiketten als uitwisselbaar zou kunnen behandelen, zelfs niet in los schrijven.
In octetten is één zebibit per seconde 147 573 952 589 676 412 928, ofwel 128 exbioctet per seconde. Hetzelfde tempo in elke eenheid van de schaal uitdrukken is een oefening en geen toepassing, maar wel een die een omrekener correct moet uitvoeren, want de rekensom wordt niet bij benadering omdat de grootheid onbereikbaar wordt.
De praktische les is die welke de hele binaire reeks onderwijst: de kleine i is niet vrijblijvend. Zij is het enige teken in een geschreven getal dat een macht van twee van een macht van tien onderscheidt, en op dit punt van de schaal liggen de twee bijna een vijfde uiteen.
Eén zebibit per seconde is gelijk aan 1024 exbibit per seconde, 147 573 952 589 676 412 928 octetten per seconde of ongeveer 1,181 zettabit per seconde.
De petabit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan duizend terabit per seconde. Het symbool is Pbit/s. Zij markeert de grens van het onderzoek naar optische overdracht: het tempo waarmee laboratoria gegevens door één enkele glasdraad hebben gevoerd, en dat geen uitgerold stelsel nog benadert.
De records werden gezet door drie technieken te verenigen. Meerkernige vezel legt verscheidene aparte lichtgeleidende paden binnen dezelfde mantel, zodat één draad zich als een bundel gedraagt. Golflengtemultiplexering laat honderden aparte kleuren door elk van die kernen lopen. Geavanceerde modulatie codeert vele bits in elke puls. Het product van de drie haalt een petabit per seconde.
Zulke demonstraties lopen over tientallen kilometers vezel onder beheerste omstandigheden, niet over de duizenden die een werkende zeekabel moet overspannen. De afstand is het moeilijke: signalen verzwakken, spreiding smeert de pulsen in elkaar, en niet-lineaire werkingen in het glas groeien met het vermogen. Elke toegevoegde kilometer maakt hetzelfde tempo lastiger vol te houden, en daarom liggen gelegde kabels twee grootteorden onder het laboratoriumrecord.
In octetten is één petabit per seconde 125 teraoctet per seconde, ruwweg de opslag van honderdvijfentwintig grote harde schijven, elke seconde verplaatst. Niets aan een van beide einden van zo'n verbinding zou gegevens in dat tempo kunnen voortbrengen of opnemen; het getal beschrijft de capaciteit van het medium en geen gebruik ervan.
Op netniveau dient de eenheid voor optelsommen. De totale koppelcapaciteit van een zeer groot rekencentrum, de gezamenlijke capaciteit van alle kabels die op een werelddeel aanlanden en het piekverkeer van de grootste inhoudsnetten worden in petabit per seconde opgegeven. Dat zijn sommen over duizenden verbindingen en niet de waardering van één ervan.
De ontwikkelingslijn is het opmerken waard. De capaciteit over de oceanen is decennialang ongeveer een factor tien per zeven of acht jaar gegroeid, vrijwel geheel gedreven door betere elektronica en betere codering en niet door meer glas. Houdt dat aan, dan zal de petabit per seconde binnen een generatie een werkende kabel beschrijven.
Eén petabit per seconde is gelijk aan 1000 terabit per seconde, 125 teraoctet per seconde of ongeveer 0,8882 pebibit per seconde.