| Tebioctetten (Tio) | Mebioctetten (Mio) |
|---|---|
| 1 Tebioctet | 1048576 Mio |
| 2 Tebioctetten | 2097152 Mio |
| 3 Tebioctetten | 3145728 Mio |
| 4 Tebioctetten | 4194304 Mio |
| 5 Tebioctetten | 5242880 Mio |
| 10 Tebioctetten | 10485760 Mio |
| 20 Tebioctetten | 20971520 Mio |
| 25 Tebioctetten | 26214400 Mio |
| 50 Tebioctetten | 52428800 Mio |
| 100 Tebioctetten | 104857600 Mio |
| Referentie | Tebioctetten (Tio) | Mebioctetten (Mio) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 1.45519 × 10-10 Tio | 0.000152588 Mio |
| A three-minute MP3 | 0.00000272848 Tio | 2.86102 Mio |
| A smartphone photo | 0.00000363798 Tio | 3.8147 Mio |
| A high-definition film | 0.00363798 Tio | 3814.7 Mio |
| A dual-layer Blu-ray disc | 0.0454747 Tio | 47683.7 Mio |
Het tebioctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan 1 099 511 627 776 octetten, dus 1024 gibioctet. Het symbool is Tio. Het is de binaire tegenhanger van het teraoctet, en op dit niveau verschillen beide 10 procent — de kloof die de bekendste klacht van het consumentencomputergebruik voortbrengt.
Die klacht luidt als volgt. Een schijf wordt verkocht als één teraoctet, houdt precies duizend miljard octetten, en het besturingssysteem meldt 931 gigaoctet. Wat het in werkelijkheid meldt is 0,909 tebioctet, uitgedrukt met het verkeerde etiket. Er ontbreekt niets aan de schijf; het getal is eenvoudig driemaal door 1024 gedeeld en daarna met een decimaal voorvoegsel geschreven.
Het beheer van opslag woont in deze eenheid. Volumegroottes, capaciteiten van RAID-opstellingen, reserves voor momentopnamen en quotagrenzen worden in de gereedschappen die ze beheren alle in tebioctet opgegeven, want de onderliggende toewijzingseenheden zijn machten van twee. Een bestandssysteem dat om een volume van 10 teraoctet wordt gevraagd en een dat om 10 tebioctet wordt gevraagd leveren zichtbaar verschillende uitkomsten.
Het verschil telt commercieel evenzeer als technisch. Wolkopslag geprijsd per teraoctet en wolkopslag geprijsd per tebioctet verschillen een tiende in de hoeveelheid die voor dezelfde prijs wordt geleverd, en een contract dat niet zegt welke wordt gebruikt is werkelijk dubbelzinnig. Zorgvuldige inkoopdocumenten geven de eenheid juist daarom uitdrukkelijk op.
Eén tebioctet houdt ongeveer een kwart miljoen foto's, tweehonderd uur hogeresolutievideo, of de volledige tekst van alle boeken in een grote openbare bibliotheek vele malen. In een huishouden is het meer opslag dan een heel leven van gewone bestanden zal gebruiken; in een videoproductiebedrijf is het een paar dagen werk.
Het juiste symbool Tio verschijnt in bestandssysteemgereedschap, in documentatie van opslagopstellingen en in normen, en het loont het te gebruiken ook wanneer de lezer het waarschijnlijk niet opmerkt. Een getal geschreven met een binair voorvoegsel kan door ieder die het later leest correct worden omgerekend; een dubbelzinnig geschreven getal valt niet te herstellen.
Eén tebioctet is gelijk aan 1 099 511 627 776 octetten, 1024 gibioctet, 8 tebibit of ongeveer 1,100 teraoctet.
Het mebioctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan 1 048 576 octetten, dus 1024 kibioctet. Het symbool is Mio. Het is de binaire tegenhanger van het megaoctet, en beide verschillen 4,9 procent — het punt waarop een zorgvuldige schrijver ze begint te onderscheiden.
Het zichtbaarste thuis van de eenheid is het tussengeheugen van de processor. Het snelle geheugen dat in een processor is ingebouwd om onlangs gebruikte gegevens te houden wordt binair op maat gemaakt, en hedendaagse chips dragen tussengeheugens gemeten in mebioctet: enkele honderden kibioctet op het tweede niveau en tientallen mebioctet op het derde. Die getallen zijn exacte machten van twee omdat het tussengeheugen wordt geadresseerd door een adres in vaste bitvelden te snijden.
Blokgroottes en buffers volgen dezelfde logica. Bestandssystemen wijzen toe in blokken, gegevensbankmotoren lezen in pagina's, compressiegereedschappen werken in vensters, en dat alles zijn machten van twee, meestal enkele mebioctet. Een gereedschap dat een buffer van 16 megaoctet aanbiedt bedoelt vrijwel altijd 16 mebioctet, want de onderliggende toewijzing is een verschuiving en geen vermenigvuldiging.
Het onderscheid is voor gewone gebruikers zichtbaar geworden door het gat tussen wat een download opgeeft en wat een bestandsbeheerder meldt. Een bestand dat op een website als 100 megaoctet staat is vaak 100 mebioctet op de schijf, of andersom, en de daaruit volgende 4,9 procent volstaat om een voortgangsbalk fout te doen lijken zonder dat er werkelijk iets fout is.
Ter schaal: één mebioctet houdt een miljoen tekens tekst zonder diakritische tekens — ruwweg een lange roman, of vijfhonderd bladzijden. Het is ook één enkele foto van een bescheiden camera, of acht seconden hogeresolutievideo. Dezelfde eenheid beschrijft dus tegelijk een geweldige hoeveelheid tekst en een verwaarloosbare hoeveelheid video, wat veel zegt over de betrekkelijke kosten van het weergeven van beide.
De IEC-schrijfwijze Mio wordt gebruikt in technische documentatie, in de Linux-kern, in bestandssysteemgereedschap en in normen. Zij blijft zeldzaam in consumentenprogramma's, waar MB voor beide hoeveelheden wordt geschreven. Wanneer een getal ertoe doet, is de veiligste gewoonte in octetten te rekenen en aan het eind één keer om te rekenen.
Eén mebioctet is gelijk aan 1 048 576 octetten, 1024 kibioctet, 8 mebibit of ongeveer 1,049 megaoctet.