| Octetten per seconde (octet/s) | Pebioctetten per seconde (Pio/s) |
|---|---|
| 1 Octet per seconde | 8.881784197 × 10-16 Pio/s |
| 2 Octetten per seconde | 1.7763568394 × 10-15 Pio/s |
| 3 Octetten per seconde | 2.6645352591 × 10-15 Pio/s |
| 4 Octetten per seconde | 3.5527136788 × 10-15 Pio/s |
| 5 Octetten per seconde | 4.4408920985 × 10-15 Pio/s |
| 10 Octetten per seconde | 8.881784197 × 10-15 Pio/s |
| 20 Octetten per seconde | 1.7763568394 × 10-14 Pio/s |
| 25 Octetten per seconde | 2.22044604925 × 10-14 Pio/s |
| 50 Octetten per seconde | 4.4408920985 × 10-14 Pio/s |
| 100 Octetten per seconde | 8.881784197 × 10-14 Pio/s |
| Referentie | Octetten per seconde (octet/s) | Pebioctetten per seconde (Pio/s) |
|---|---|---|
| A dial-up modem | 7000 octet/s | 6.21725 × 10-12 Pio/s |
| Typical home broadband | 12500000 octet/s | 0.0000000111022 Pio/s |
| Gigabit Ethernet | 125000000 octet/s | 0.000000111022 Pio/s |
| Streaming a 4K film | 3125000 octet/s | 0.00000000277556 Pio/s |
Het octet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan acht bits per seconde. Het symbool is octet/s. Het is de eenheid waarin programma's overdrachtssnelheden melden, tegenover de bits per seconde waarin apparatuur en netdiensten ze aanprijzen, en de factor acht tussen beide gebruiken is een onuitputtelijke bron van verwarring.
De rolverdeling is samenhangend zodra men haar begrijpt. Alles wat een fysieke verbinding beschrijft — een ethernetpoort, een glasvezelaansluiting, een radiokanaal, een breedbandpakket — wordt in bits per seconde opgegeven, want bits zijn wat de signalering werkelijk draagt. Alles wat een bestand beschrijft dat van de ene plaats naar de andere gaat, wordt in octetten per seconde opgegeven, want bestanden worden in octetten gemeten.
Een downloadbeheerder die 12 megaoctet per seconde meldt op een verbinding verkocht als 100 megabit per seconde spreekt de reclame niet tegen; hij noemt dezelfde snelheid in het andere gebruik, en de rekensom ertussen is een deling door acht. Dit inzien neemt onmiddellijk de meest voorkomende aanleiding tot klagen over internetsnelheid weg.
Losse octetten per seconde komen op dezelfde smalle plaatsen voor als losse bits: telemetrie uit de diepe ruimte, stroomzuinige voelerverbindingen en de traagste geërfde seriële verbindingen. Een tempo van honderd octetten per seconde zou een bladzijde tekst in een seconde of twintig verplaatsen, een alledaagse ervaring in de jaren zeventig en ondenkbaar nu.
De eenheid draagt ook de manier waarop de doorvoer van schijven en aansluitingen wordt beschreven. Een schijf die 500 megaoctet per seconde volhoudt verplaatst vier gigabit per seconde over haar aansluiting, en die twee getallen laten kloppen hoort bij het dagelijkse werk van stelselontwerp: een in gigabit gewaardeerde aansluiting moet worden vergeleken met een in octetten gewaardeerde schijf, en de factor acht beslist of de een de ander uithongert.
Opslaggereedschap versterkt het gebruik. Elk bestandskopieerhulpmiddel, elk veiligheidskopieerprogramma en elk overdrachtsgereedschap op de opdrachtregel meldt in octetten per seconde of veelvouden daarvan, en elk netmeetgereedschap meldt in bits per seconde. Wie beide tegelijk leest moet de omrekening in het hoofd houden, en juist dat maakt het onderscheid het uitspreken waard.
Eén octet per seconde is gelijk aan 8 bits per seconde, 0,008 kilobit per seconde of 0,001 kilooctet per seconde.
Het pebioctet per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan 1024 tebioctet per seconde, dus twee tot de vijftigste octetten per seconde. Het symbool is Pio/s. Het is de binaire tegenhanger van het petaoctet per seconde, en beide verschillen 12,6 procent.
Dit tempo bestaat alleen als optelsom. De opgetelde geheugenbandbreedte van een hele supercomputer, of de opgetelde capaciteit van het netweefsel dat haar kasten bindt, haalt dit bereik, en beide zijn sommen over tienduizenden onderdelen, waarvan elk op zichzelf enkele honderden gibioctet per seconde verplaatst.
Of zo'n totaal iets betekent hangt af van de berekening die draait. Een probleem dat zo wordt verdeeld dat elke knoop vooral op eigen gegevens werkt kan de hele som benutten. Een probleem waarbij elke knoop voortdurend elke andere moet raadplegen kan dat niet, en de werkzame bandbreedte van de machine zakt tot wat het traagste gedeelde pad toelaat. Een groot deel van de kunst van parallel programmeren bestaat erin problemen in de eerste groep te krijgen.
In octetten is één pebioctet per seconde 1 125 899 906 842 624, en in decimale termen ongeveer 1,126 petaoctet per seconde. Het verschil van 12,6 procent is het opgestapelde gevolg van vijf vermenigvuldigingen met 1,024, en het is nu zo groot dat geen verslag het gebruik onuitgesproken kan laten zonder werkelijke onzekerheid in te voeren.
De eenheid verschijnt ook in beschrijvingen van parallelle bestandssystemen bij de grootste installaties, waar een opslagstelsel verspreid over tienduizenden schijven enkele pebioctet per seconde aan een rekencluster levert. Dat getal bepaalt hoe snel de machine een herstelpunt van haar toestand kan wegschrijven, wat op zijn beurt bepaalt hoeveel werk verloren gaat wanneer een onderdeel uitvalt — en in een machine van die omvang valt er altijd iets uit.
Voor een omrekener luidt de eis eenvoudig dat de rekensom exact is en het etiket behouden blijft. Vijfmaal met 1024 vermenigvuldigen is niet moeilijk; stilzwijgend het decimale voorvoegsel invullen is de fout die vermeden moet worden.
Eén pebioctet per seconde is gelijk aan 1024 tebioctet per seconde, 1 125 899 906 842 624 octetten per seconde of ongeveer 1,126 petaoctet per seconde.