| Gigaoctetten (Go) | Exbibits (Eibit) |
|---|---|
| 1 Gigaoctet | 0.00000000693889390391 Eibit |
| 2 Gigaoctetten | 0.0000000138777878078 Eibit |
| 3 Gigaoctetten | 0.0000000208166817117 Eibit |
| 4 Gigaoctetten | 0.0000000277555756156 Eibit |
| 5 Gigaoctetten | 0.0000000346944695195 Eibit |
| 10 Gigaoctetten | 0.0000000693889390391 Eibit |
| 20 Gigaoctetten | 0.000000138777878078 Eibit |
| 25 Gigaoctetten | 0.000000173472347598 Eibit |
| 50 Gigaoctetten | 0.000000346944695195 Eibit |
| 100 Gigaoctetten | 0.000000693889390391 Eibit |
| Referentie | Gigaoctetten (Go) | Exbibits (Eibit) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 0.00000016 Go | 1.11022 × 10-15 Eibit |
| A three-minute MP3 | 0.003 Go | 2.08167 × 10-11 Eibit |
| A smartphone photo | 0.004 Go | 2.77556 × 10-11 Eibit |
| A high-definition film | 4 Go | 0.0000000277556 Eibit |
| A dual-layer Blu-ray disc | 50 Go | 0.000000346945 Eibit |
Het gigaoctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan een miljard octetten, ofwel acht gigabit. Het symbool is Go. Het is de eenheid waarin vrijwel alles wat mensen werkelijk kopen wordt gemeten: het geheugen in een computer, de opslag in een telefoon, het maandelijkse tegoed van een mobiel abonnement.
De ijkpunten zijn vertrouwd. Een dvd houdt 4,7 gigaoctet en een tweelaagsschijf 8,5. Een blu-ray houdt er 25 of 50. Een speelfilm in hoge resolutie is 4 tot 15 gigaoctet naargelang de compressie, en in ultrahoge resolutie 40 of meer. Een telefoon met 128 gigaoctet opslag houdt ongeveer dertigduizend foto's, of enkele honderden uren muziek.
Geheugengroottes liggen nu in dit bereik en worden in gibioctet opgegeven, ook wanneer gigaoctet wordt geschreven. Een module met het label 8 GB houdt 8 gibioctet, dus 8,59 gigaoctet, want de geheugenadressering is binair en is dat altijd geweest. Hetzelfde geldt voor de tussengeheugens van de processor en voor de paginatabellen die het geheugen afbeelden: alles aan de geheugenkant is binair, alles aan de opslagkant decimaal.
Die splitsing is de bron van de bekendste klacht van de consument over eenheden. Een schijf verkocht als één teraoctet houdt duizend miljard octetten, die het besturingssysteem driemaal door 1024 deelt en als 931 gigaoctet meldt. Er is niets verloren; de schijf houdt precies wat de doos zegt, maar de twee tellen in verschillende grondtallen. Rechtszaken hierover liepen in het voordeel van de fabrikanten af, daar het decimale gebruik het metriek stelsel volgt.
Mobiele gegevenstegoeden maakten van het gigaoctet een huiskamergetal. Een paar gigaoctet per maand was rond 2012 royaal en is nu krap, want video overheerst: een uur streamen in gewone resolutie is ongeveer 0,7 gigaoctet, een uur in hoge resolutie ongeveer 3, en een uur in ultrahoge resolutie 7 of meer.
Ter schaal in tekst: één gigaoctet houdt ongeveer duizend volledige boeken als platte tekst, of het verzameld werk van de meeste schrijvers vele malen. Digitale opslag hield decennia geleden op een beperking voor tekst te zijn, en elk gesprek over ruimte sindsdien ging in werkelijkheid over beeld, geluid en video.
Eén gigaoctet is gelijk aan 1 000 000 000 octetten, 1000 megaoctet, 8 gigabit of ongeveer 0,9313 gibioctet.
De exbibit is een eenheid van digitale informatie gelijk aan twee tot de zestigste in bits, dus 1024 pebibit. Het symbool is Eibit. Zij is de binaire tegenhanger van de exabit, en beide verschillen nu 15,3 procent.
Twee tot de zestigste is een getal van bijzonder gewicht in het computergebruik, want zestig ligt dicht bij de vierenzestig adresbits van een hedendaagse processor. Een 64-bitsmachine kan zestien exbioctet geheugen adresseren, en dat getal — 16 EiB — is het theoretische plafond van de hele architectuur. Het staat in processorhandleidingen, in documentatie van besturingssystemen en in de specificatie van elk 64-bitsbestandssysteem.
Geen machine komt in de buurt van het gebruik van dat bereik. Huidige processors verwezenlijken slechts achtenveertig of zevenenvijftig van die vierenzestig adresbits, want de volle breedte bedraden zou silicium kosten voor een adresruimte die niemand kan vullen. De ongebruikte bits zijn gereserveerd, en de uitvoering verbreden is eenvoudig zodra geheugengroottes het lonend maken — precies dat was de zin van het van meet af aan kiezen van vierenzestig.
Eén exbibit is 144 115 188 075 855 872 octetten, dus 128 pebioctet. Dat is meer opslag dan enige afzonderlijke organisatie bezit, en vergelijkbaar met de gezamenlijke jaarproductie van een groot deel van de opslagbranche. Zoals alle grotere binaire eenheden beschrijft zij grenzen en ruimtes in specificaties en niet iets wat gebouwd is.
De eenheid is ook die waarin ontwerpers van bestandssystemen hun maximale groottes vastleggen. Bestandssystemen gebouwd rond 64-bits blokverwijzers hebben vanzelf grenzen bij exacte machten van twee, en verscheidene wijd verspreide geven maximale volumegroottes in exbioctet op. Die getallen zijn geen wensen: zij zijn het rekenkundige gevolg van de verwijzerbreedte, en zij houden stand tot de architectuur verandert.
Het symbool goed lezen doet er hier toe. Eibit is de exbibit; Ebit is de exabit; EB en EiB zijn de octetvormen van elk. In een document waar een verschil van vijftien procent betekenisvol is — en op deze schaal is het dat altijd — draagt de aanwezigheid of afwezigheid van de kleine i de hele betekenis.
Eén exbibit is gelijk aan 1024 pebibit, 144 115 188 075 855 872 octetten of ongeveer 1,153 exabit.