| Gibioctetten (Gio) | Mebioctetten (Mio) |
|---|---|
| 1 Gibioctet | 1024 Mio |
| 2 Gibioctetten | 2048 Mio |
| 3 Gibioctetten | 3072 Mio |
| 4 Gibioctetten | 4096 Mio |
| 5 Gibioctetten | 5120 Mio |
| 10 Gibioctetten | 10240 Mio |
| 20 Gibioctetten | 20480 Mio |
| 25 Gibioctetten | 25600 Mio |
| 50 Gibioctetten | 51200 Mio |
| 100 Gibioctetten | 102400 Mio |
| Referentie | Gibioctetten (Gio) | Mebioctetten (Mio) |
|---|---|---|
| A plain text message (160 characters) | 0.000000149012 Gio | 0.000152588 Mio |
| A three-minute MP3 | 0.00279397 Gio | 2.86102 Mio |
| A smartphone photo | 0.00372529 Gio | 3.8147 Mio |
| A high-definition film | 3.72529 Gio | 3814.7 Mio |
| A dual-layer Blu-ray disc | 46.5661 Gio | 47683.7 Mio |
Het gibioctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan 1 073 741 824 octetten, dus 1024 mebioctet. Het symbool is Gio. Het is de binaire tegenhanger van het gigaoctet, en het verschil van 7,4 procent tussen beide is de meest voorkomende afzonderlijke oorzaak van verwarring over gegevenseenheden.
In deze eenheid wordt computergeheugen werkelijk verkocht, wat de verpakking ook zegt. Een module met het label 8 GB houdt 8 gibioctet, dus 8,59 gigaoctet. Zij zou niets anders kunnen houden: de geheugenadressering is binair, en een module met decimale ruimte zou een deel van haar adresbereik onbewoond laten. Het etiket is een handige verkorting en geen meting.
Opslag daarentegen is echt decimaal. Een schijf verkocht als 500 gigaoctet houdt vijfhonderd miljard octetten, en het besturingssysteem deelt dat driemaal door 1024 en meldt 465,7 gibioctet. De twee getallen beschrijven dezelfde apparatuur. Geen van beide partijen is oneerlijk; men telt eenvoudig in verschillende grondtallen, en het etiketteringsgebruik verschilt per bedrijfstak.
Het rekenen in de wolk heeft het onderscheid in contracten zichtbaar gemaakt. De groottes van virtuele machines, de geheugengrenzen van containers en de waarden die regelen hoeveel geheugen een programma mag gebruiken worden alle in gibioctet opgegeven, omdat zij op werkelijke geheugenpagina's aansluiten. Een grens van 4 GB gezet in een decimaal denkend gereedschap en 4 GiB gezet in een binair verschillen bijna driehonderd megaoctet, wat volstaat om te bepalen of een programma draait.
Ter dagelijkse schaal houdt één gibioctet ongeveer duizend boeken als platte tekst, enkele honderden foto's, of twintig minuten hogeresolutievideo. Het is ruwweg wat een hedendaagse webbrowser met een dozijn geopende pagina's in geheugen inneemt, een fraaie illustratie van hoezeer de lat voor wat een kleine hoeveelheid heet is opgeschoven.
Het juiste symbool is Gio, en het verschijnt in systeemgereedschap, in documentatie over virtualisatie en in normen. Wanneer een document GB schrijft voor geheugen, is de veilige lezing gibioctet; wanneer het GB schrijft voor een schijf of een net, is de veilige lezing gigaoctet. De gewoonte na te gaan wat bedoeld is kost een seconde en voorkomt een fout van zeven procent.
Eén gibioctet is gelijk aan 1 073 741 824 octetten, 1024 mebioctet, 8 gibibit of ongeveer 1,074 gigaoctet.
Het mebioctet is een eenheid van digitale informatie gelijk aan 1 048 576 octetten, dus 1024 kibioctet. Het symbool is Mio. Het is de binaire tegenhanger van het megaoctet, en beide verschillen 4,9 procent — het punt waarop een zorgvuldige schrijver ze begint te onderscheiden.
Het zichtbaarste thuis van de eenheid is het tussengeheugen van de processor. Het snelle geheugen dat in een processor is ingebouwd om onlangs gebruikte gegevens te houden wordt binair op maat gemaakt, en hedendaagse chips dragen tussengeheugens gemeten in mebioctet: enkele honderden kibioctet op het tweede niveau en tientallen mebioctet op het derde. Die getallen zijn exacte machten van twee omdat het tussengeheugen wordt geadresseerd door een adres in vaste bitvelden te snijden.
Blokgroottes en buffers volgen dezelfde logica. Bestandssystemen wijzen toe in blokken, gegevensbankmotoren lezen in pagina's, compressiegereedschappen werken in vensters, en dat alles zijn machten van twee, meestal enkele mebioctet. Een gereedschap dat een buffer van 16 megaoctet aanbiedt bedoelt vrijwel altijd 16 mebioctet, want de onderliggende toewijzing is een verschuiving en geen vermenigvuldiging.
Het onderscheid is voor gewone gebruikers zichtbaar geworden door het gat tussen wat een download opgeeft en wat een bestandsbeheerder meldt. Een bestand dat op een website als 100 megaoctet staat is vaak 100 mebioctet op de schijf, of andersom, en de daaruit volgende 4,9 procent volstaat om een voortgangsbalk fout te doen lijken zonder dat er werkelijk iets fout is.
Ter schaal: één mebioctet houdt een miljoen tekens tekst zonder diakritische tekens — ruwweg een lange roman, of vijfhonderd bladzijden. Het is ook één enkele foto van een bescheiden camera, of acht seconden hogeresolutievideo. Dezelfde eenheid beschrijft dus tegelijk een geweldige hoeveelheid tekst en een verwaarloosbare hoeveelheid video, wat veel zegt over de betrekkelijke kosten van het weergeven van beide.
De IEC-schrijfwijze Mio wordt gebruikt in technische documentatie, in de Linux-kern, in bestandssysteemgereedschap en in normen. Zij blijft zeldzaam in consumentenprogramma's, waar MB voor beide hoeveelheden wordt geschreven. Wanneer een getal ertoe doet, is de veiligste gewoonte in octetten te rekenen en aan het eind één keer om te rekenen.
Eén mebioctet is gelijk aan 1 048 576 octetten, 1024 kibioctet, 8 mebibit of ongeveer 1,049 megaoctet.