Omrekenen van Terabits per seconde naar Gigabits per seconde

Informatie over de Terabit per seconde (Tbit/s)

De terabit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan duizend gigabit per seconde. Het symbool is Tbit/s. Het is de eenheid van de ruggengraat van het internet: de zeekabels, de knooppunten en de langeafstandsverbindingen van glas die verkeer tussen werelddelen dragen.

Eén enkele hedendaagse oceaankabel draagt enkele honderden terabit per seconde. Zij bereikt dat niet met één reusachtig kanaal maar met golflengtemultiplexering, die tientallen aparte lichtkleuren tegelijk door elke vezel zendt, en met verscheidene vezelparen in dezelfde kabel. Elke golflengte draagt enkele honderden gigabit, en de totalen tellen op.

De historische vergelijking is het onomwonden zeggen waard. De eerste transatlantische telefoonkabel, gelegd in 1956, droeg zesendertig gelijktijdige gesprekken. Een kabel gelegd in de jaren twintig van deze eeuw draagt honderden terabit per seconde, genoeg voor honderden miljoenen gesprekken tegelijk. Dat is een factor van ongeveer tien miljoen in zeventig jaar, en zij werd vrijwel geheel bereikt door te veranderen wat door het glas wordt gestuurd, niet door meer kabel te leggen.

Knooppunten, waar netten elkaar ontmoeten en verkeer aan elkaar doorgeven, maken hun doorvoer in terabit per seconde bekend. De grootste in Europa en Azië pieken bij tientallen terabit, en die openbare grafieken behoren tot de betrouwbaarste maten voor hoe zwaar het internet op een gegeven ogenblik wordt gebruikt, want zij tellen werkelijk verkeer en geen capaciteit.

In octetten is één terabit per seconde 125 gigaoctet per seconde — de inhoud van de schijf van een grote draagbare computer, elke seconde verplaatst, onafgebroken. Geen enkel opslagstelsel kan zo'n verbinding voeden; het verkeer op deze routes is de som van miljoenen afzonderlijke verbindingen, elk daarvan in vergelijking piepklein.

De laboratoriumrecords gaan veel hoger, tot in petabit per seconde, met meerkernige vezel en honderden golflengten tegelijk, zij het over korte afstanden onder beheerste omstandigheden. De afstand tussen wat in het laboratorium wordt getoond en wat onder een oceaan wordt gelegd bedroeg historisch ongeveer een decennium.

Eén terabit per seconde is gelijk aan 1000 gigabit per seconde, 125 gigaoctet per seconde of ongeveer 0,9095 tebibit per seconde.

Informatie over de Gigabit per seconde (Gbit/s)

De gigabit per seconde is een eenheid van gegevensoverdrachtssnelheid gelijk aan een miljard bits per seconde. Het symbool is Gbit/s, vaak geschreven als Gbps. Zij benoemt de norm van bedrade lokale netwerken en, steeds meer, van glasvezelaansluitingen thuis.

Gigabit-ethernet werd in 1998 genormd voor glasvezel en in 1999 voor gewoon getwist koper, en het was de koperuitvoering die haar algemeen maakte. Zij loopt honderd meter over dezelfde bekabeling die de honderdmegabitnorm ervoor droeg, wat betekende dat gebouwen konden worden vernieuwd door apparatuur te vervangen en niet de bedrading. Juist die eigenschap maakte de gigabit een generatie lang tot standaardaansluiting.

In octetten is één gigabit per seconde 125 megaoctet per seconde. Dat is ruwweg de snelheid van een goede mechanische harde schijf en duidelijk onder die van een hedendaagse halfgeleiderschijf, en daarom is het gigabitnet niet langer het knelpunt dat het ooit was: het net kan in veel gangbare opstellingen de opslag aan het ene of het andere eind voorbijstreven.

Glasvezeldiensten voor thuis prijzen de gigabit routinematig aan, en het getal is eerder een verkoopdrempel dan een technische. Vrijwel geen huishouden kan haar verzadigen — één gigabit volstaat voor zo'n tweehonderd gelijktijdige hogeresolutievideostromen — en het voordeel in dagelijks gebruik is niet de doorvoer maar het uitblijven van opstopping, wat de vertraging laag en gelijkmatig houdt.

Boven de gigabit loopt de ladder in dezelfde stappen door. Tiengigabit-ethernet is norm tussen servers en schakelaars in rekencentra; verbindingen van vijfentwintig, veertig, honderd en vierhonderd gigabit binden kasten, gebouwen en steden. Elk is een veelvoud van dezelfde eenheid, en elk wordt nog altijd in bits per seconde geteld omdat dat is wat de optiek en het koper werkelijk dragen.

Het draadloze is gevolgd. De latere normen voor draadloze lokale netten noemen pieksnelheden boven een gigabit per seconde, al veronderstellen die getallen één enkel apparaat, ideale omstandigheden en de volle breedte van het kanaal. Werkelijke draadloze doorvoer in een gewone woning bedraagt doorgaans een derde tot de helft van de aangeprezen piek, en het gat verbreedt zich met elk extra apparaat.

Eén gigabit per seconde is gelijk aan 1 000 000 000 bits per seconde, 125 megaoctet per seconde of ongeveer 0,9313 gibibit per seconde.